δια·πρό ou διὰ πρό, adv. de part en part, d’outre en outre, Il. 5, 66, etc. ; A. Rh. 4, 313 ; DP. 5 ; avec un gén. Il. 4, 138 ; Thcr. Idyl. 22, 201, etc.
διαπρό, durch und auf der andern Seite wieder hinaus oder hervor, durch und durch. Homer oft : Il. 4.138, 5.66, 281, 538, 7.260, 12.184, 404, 13.388, 607, 647, 14.494, 15.342, 16.309, 821, 17.393, 518, 579, 20.276, 21.164, Od. 22.295, 24.524 ; fast in allen diesen Stellen sind Waffen das Hindurchdringende, Teile des menschlichen Leibes oder Schutzwaffen das Durchbohrte ; anders Il. 17.893, wo das διαπρό nicht recht deutlich ist : ὡς δʼ ὅτʼ ἀνὴρ ταύροιο βοὸς μεγάλοιο βοείην λαοῖσιν δώῃ τανύειν, μεθύουσαν ἀλοιφῇ· δεξάμενοι δʼ ἄρα τοί γε διαστάντες τανύουσιν κυκλόσʼ, ἄφαρ δέ τε ἰκμὰς ἔβη δύνει δέ τʼ ἀλοιφὴ πολλῶν ἑλκόντων, τάνυται δέ τε πᾶσα διαπρό· ἃς οἵ γʼ ἔνθα καὶ ἔνθα κτἑ.; meist ohne casus. mit genitiv. Il. 4.138 διαπρὸ δὲ εἴσατο καὶ τῆς ; 5.281 τῆς δὲ διαπρὸ αἰχμὴ χαλκείη πταμένη θώρηκι πελάσθη ; 14.494 δόρυ δʼ ὀφθαλμοῖο διαπρὸ καὶ διὰ ἰνίου ἦλθεν. In vielen oder allen Stellen könnte man auch an verba composita denken, z.B. Il. 15.342 διαπρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν an διαπροελαύνω, wenn nur neben so vielen Stellen, in denen διαπρό vom verbum äußerlich getrennt ist, eine einzige sich fände mit einem unzweifelhaften Komposit. von διαπρό. Vgl. διέκ : διέξειμι, διεξερέομαι, ἀποπρό : ἀποπροαιρέω, ἀποπροΐημι, ἀποπροτέμνω, περιπρό : περιπροχέω. – Theocr. 22.201 ; Ap.Rh. 4.513 u. a.Sp.
διαπρό
[διά strengthened by πρό.]
- 1
Right through: ἤλυθʼ ἀκωκή Il. 5.66. Cf. Il. 5.538, Il. 7.260, Il. 12.184, Il. 13.388, Il. 20.276, Il. 21.164, etc.: Od. 22.295, Od. 24.524.
With genit.: μίτρης Il. 4.138. Cf. Il. 5.281, Il. 14.494.
- 2
Through the whole extent: τάνυται Il. 17.393.
διαπρό : right through, through and through, with and without gen.