διαυθεντέω
διαυθεντέω, to be certainly informed
διαυθεντέω,
- to be certainly informed, S.E. M. 7.425.
1 afirmar con autoridad, con certeza
τὸ δ' εἰ ταῖς ἀληθείαις τοιοῦτόν ἐστι οἷον καὶ φαίνεται ... μὴ ἔχειν ἡμᾶς διαυθεντεῖν
2 c. gen. tener autoridad sobre
γυναιξὶ οὐκ ἐπιτρέπω ... διαυθεντεῖν τοῦ ἀνδρός
δι·αυθεντέω-ῶ :
1 affirmer avec certitude, Sext. 284, 5 Bkk. ||
2 dominer, gén. Chrys. 9, 778 e Migne.
διαυθεντέω, zuverlässig behaupten, Sext.Emp. adv. math. 7.425.