διαύγεια
διαύγεια, translucency
διαύγ-εια, ἡ, = foreg., Philostr. Im. 2.1, Them. Or. 13.175a, etc.
- 2 translucency, Plu. Aet. phys. 2.914b, Hierocl. CA 26 p.480 M.: metaph. of sayings, clarity, Plu. Pyth. 2.408e.
- II hole to admit light, D.S. 17.82; peephole, Procl. Hyp. 3.25.
I
1 transparencia
νύκτες ... φωτὸς πλήρεις καὶ διαυγείας
• fig. acuidad, perspicacia
τοῦ νοῦ
2 fig. esplendor
τοῦ σωματικοῦ ὀχήματος
ἐκείνη ... ἀκροτάτη δ.
de la divinidad
II concr. tragaluz
κατὰ δὲ μέσην τὴν ὀροφὴν ἀπολελειμμένης διαυγείας
δι' ἀμφοτέρων τῶν διαυγειῶν πίπτει ἡ ἀκτίς
διαύγεια, ας (ἡ)
1 clarté transparente, Plut. M. 914b ; d’où lueur, clarté, Thém. 115a ||
2 ouverture par laquelle passe la lumière, DS. 17, 82.
Étym. διαυγής.
διαύγεια, 1) = διαυγασμός, Themist.
2) eine Oeffnung, durch welche das Licht fällt, DS. 17.82.
2) eine Oeffnung, durch welche das Licht fällt, DS. 17.82.