δύσμαχος
δύσμαχος, hard to fight with, unconquerable
Could not find δυσμαχώτατον in Logeion dictionaries.
δυσμαχώτατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of δύσμαχος
- hard to fight with, unconquerable, X. HG 4.2.10 (Comp.), E. Hec. 1055 (Sup.); πάντων -ώτατον γυνή Id. Fr. 544; of things, A. Pr. 921, Pl. Lg. 863b, D. 1.4, etc.
- 2 generally, difficult, δ. κρῖναι A. Ag. 1561 (lyr.).
1 difícil de combatir
δυσμαχώτατον τέρας
θυμός
Ἔρως, πάντων δυσμαχώτατος θεός
πάντων δυσμαχώτατον γυνή
τὸ πλῆθος
ἄγρα
τοῦθ' ὃ δυσμαχώτατόν ἐστι τῶν Φιλίππου πραγμάτων
νεότης ... κακὸν δ.
ἄρκτων γένη
• milit. de los lacedemonios, X.HG 4.2.12,
• del diablo astuto, pérfido
δύσμαχε, πῶς φάος ἦλθες, ἐὼν ζόφος;
• difícil de conquistar
δ. τοῖς ἐπιβουλεύουσιν
del Niloτὸ γὰρ δυσμαχώτερον, περισπουδαστότερον
• difícil de persuadir
ἀπειρήτων νόος ἀνδρῶν δ.
• simpl. difícil, que ofrece resistencia c. inf.
ὀνείδη ... δύσμαχα δ' ἐστι κρῖναι
son ultrajes que ofrecen resistencia a ser juzgados
2 que lucha en vano
1. moeilijk te bestrijden:
2. moeilijk te veroveren:
- hard to fight with, unconquerable, Aesch., Eur., etc.: generally, difficult, Aesch. to bear ill-will, τινί against another, Eur., Dem.