δυσποτμία
δυσποτμία, ill luck, ill success
δυσποτμ-ία, ἡ,
- ill luck, ill success, D.H. 9.28, Them. Or. 13.170a.
mala suerte, desgracia, fracaso gen. exclam.
τῆς δυσποτμίας
¡qué mala suerte!ἡ περὶ τὸν ἀγῶνα δ.
el fracaso de la batallaμεθίσταται ἀντ' εὐτυχήματος εἰς δυσποτμίαν
pasa de la fortuna a la desgraciaτῶν νεοττῶν αὑτῶν τὴν δυσποτμίαν ἀγγείλαντες
anunciando el destino fatal de sus críasἡ δ. Οἰδίπου
δυσποτμία, ας (ἡ) infortune, DH. 9, 28 ; Thém. 170a.
Étym. δύσποτμος.
δυσποτμία, ἡ, Unglück, Dion.Hal. 9.28 u. Sp.