δυσπόρευτος
δυσπόρευτος, hard to pass
Could not find δυσπόρευτον in Logeion dictionaries.
δυσπόρευτον feminine accusative singular, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of δυσπόρευτος
δυσπόρ-ευτος, ον,
- hard to pass, πηλὸς ταῖς ἁμάξαις δ. X. An. 1.5.7; ἀνοδίαι Ph. 2.14; ὁδοί D.C. 53.22.
1 intransitable, difícil de recorrer
πηλὸς ταῖς ἁμάξαις δ.
ὅρια ... δυσπόρευτα καὶ ὁδοιπόρῳ
χώρα
ἀνοδίαι
ὁδός
2 que fluye con dificultad, no muy fluido
αἷμα
• fig. torpe, lento
(ἡ ψυχή) δ. ἐστι πρὸς τὰς τοιαύτας κινήσεις
δυσ·πόρευτος, ος, ον, difficile à traverser, peu praticable, Xén. An. 1, 5, 7 ; DC. 53, 22.
Étym. δ. πορεύομαι.
δυσπόρευτος, unwegsam, ἁμάξαις Xen. An. 1.5.7 ; – Sp.
δυσπόρευτος
δυσ-πόρευτος, ον
πορεύομαι
- hard to pass, Xen.