δύσκαυστος
δύσκαυστος, hard to burn
δύσκαυστος, ον,
- hard to burn, Apollod. Poliorc. 139.8.
difícil de quemar
μηχανήματα
ὕλη
δύσ·καυστος, ος, ον, qui brûle difficilement, Apd. pol. 14.
Étym. δ. καίω.