θοινάω
θοινάω, to feast on, eat
Could not find θοινησαμένων in Logeion dictionaries.
θοινησαμένων aorist middle participle feminine genitive plural, aorist middle participle masculine genitive plural, aorist middle participle neuter genitive plural of θοινάω
θοιν-άω,
- feast on, eat, δελφῖνες ἐθοίνων ἰχθῦς dub.l. in Hes. Sc. 212.
- 2 Pass., to be feasted upon, i.e. sacrificed, ὗς τέλεος θοινῆται IG 12(1).905 (Rhodes).
- II feast, entertain, φίλους E. Ion 982; τὸ δεῖπνον, τό μιν ἐκεῖνος σαρξὶ τοῦ παιδὸς ἐθοίνησε (v.l. -ισε) the feast, which he gave him upon his sonʼs flesh, Hdt. 1.129.
- 2 more freq. in Med. and Pass., fut. -άσομαι E. El. 836, Cyc. 550, -ήσομαι (ἐκ-) A. Pr. 1025 codd.: aor. 1 ἐθοινήθην (v. infr.): aor. 1 Med. -ησάμην Nonn. D. 5.331, AP 9.244 (Apollonid.): pf. τεθοίνᾱμαι E. Cyc. 377 (prob.).
- a abs., to be feasted, feast, banquet, once in Hom., ἐς δʼ αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι lead them in to feast, Od. 4.36; παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι E. Alc. 542: θ. καλῶς Cratin. 164.
- b c. acc., feast on, μῶν τεθοίναται ἑταίρους; E. Cyc. 377; σὲ ὕστερον θοινάσομαι ib. 550; θ. τὰ ζῷα Porph. Abst. 2.2: c. acc. cogn., θ. παστήρια E. El. 836: c. gen., ἅλις λεόντων ἐστί μοι θοινωμένῳ Id. Cyc. 248; θοινήσατο θήρης AP 9.244 (Apollonid.); of an eating sore, σάρκα θοινᾶται ποδός E. Fr. 792, cf. Arist. Po. 1458b24:
θοινάω-ῶ (act. seul. prés. impf. et ao. ἐθοίνησα ; pass. ao. ἐθοινήθην, pf. τεθοίναμαι [ᾱ])
I
1 donner un festin, un régal : τινα, Eur. Ion 982, à qqn ||
2 manger dans un festin, se régaler de, dévorer : τι, Hés. Sc. 212, qqe ch. ||
II Moy. (f. -άσομαι, ao. pass. ἐθοινήθην, ou moy. ἐθοινησάμην ; pf. τεθοίναμαι [ᾱ])
1 festiner, se régaler, abs. Od. 4, 36 ; Eur. Alc. 542 ; θ. τινος, Eur. Cycl. 248 ; Anth. 9, 244, se repaître de qqe ch. ; fig. dévorer, consumer, en parl. d’un ulcère, Eur. fr. 790, blâmé par Arstt. Poet. 22, 13 ||
2 donner un festin, régaler, acc. Eur. Cycl. 377, 750.
Étym. θοίνη.
1. act. een feestmaal geven voor, onthalen, met acc. v. pers. (en acc. v.h. inw. obj.):
2. med.-pass. een feestmaal gebruiken, abs.:
θοινάω, einen Schmaus geben, bewirten ; ἐν σκηναῖσιν οὗ θοινᾷ φίλον Eur. Ion 982 ; verzehren, δελφῖνες ἐθοίνων ἔλλοπας ἰχθῦς Hes. So. 212. S. auch θοινίζω. – Gew. pass. mit fut. med.; ohne Casus, schmausen, θοινηθῆναι Od. 4.36 ; αἰσχρὸν παρὰ κλαίουσι θοινᾶσθαι φίλοις Eur. Alc. 545 ; c. acc., πάντων σʼ ἑταίρων ὕστατον θοινάσομαι Cycl. 547 ; τεθοίναται 377 ; c. gen, θοινήσατο θήρης Apollds. 15 (IX.244). – Vgl. Lobeck zu Phryn. 204.
θοινάω
[θοίνη, a meal.]
To entertain at table: ἐς αὐτοὺς προτέρω ἄγε θοινηθῆναι Od. 4.36.
θοινάω : only aor. pass. inf., θοινηθῆναι, to be entertained at the feast, Od. 4.36†.
θοινάω,
fut. -ήσω
θοίνη
- Ito feast on, eat, ἰχθῦς Hes.
- IIto feast, entertain, φίλους Eur.; τὸ δεῖπνον, τό μιν ἐκεῖνος ἐθοίνησε the feast, which he gave him, Hdt.
- 2Mid. and Pass., fut. ήσομαι and άσομαι [ᾱ]: aor1 ἐθοινήθην and -ησάμην· perf. τεθοίνᾱμαι:— absol. to be feasted, to feast, banquet, Hom., Od., Eur.:—c. acc. to feast on, Eur.; so c. gen., Anth.