παροίχομαι

παροίχομαι, fut. -οιχήσομαι: pf. παρῴχηκα, Ion. παροίχωκα, and in later writers παρῴχημαι, Act.Ap. 14.16, J. AJ 8.12.3; also in X. An. 2.4.1, but with

• v.l. παροιχομένων:—to have passed by, παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ. he passed on, went on his way, Il. 4.272.
• • • 2 of Time, to be past παροίχωκεν (v.l. παρῴχηκεν) δὲ πλέων νύξ 10.252; ἡ παροιχομένη νύξ the by-gone night, Hdt. 1.209, 9.58; ὁ π. χρόνος Id. 2.14; Ὀλύμπια παροιχώκεε Id. 8.72; παροιχόμενοι ἀνέρες men of by-gone times, Pi. N. 6.29 (dub.l.); δεῖμα παροιχόμενον Id. I. 8(7).12; τὰ παροιχόμενα κακά X. HG 1.4.17; τὰ παροιχόμενα the past, IG 1(2).90.15, Hdt. 7.120, cf. X. An. 2.4.1; also, the aforesaid, Hp. Fract. 14; τοὔστρακον παροίχεται the danger of ostracism has gone by, Cratin. 71.
    • 3Gramm., ὁ παρῳχημένος [χρόνος] past tense, A.D. Adv. 123.17, Plu. Comm.not. 2.1081c; παρῳχημέναι φωναί forms of past tenses, A.D. Synt. 272.5.
  • IIto be gone, dead, δείματι with fright, A. Supp. 738 (lyr.); ὅσον παροίχῃ how art thou fallen, E. Med. 995 (lyr.).
  • IIIc. gen., shrink from, νείκους τοῦδε A. Supp. 452; later, neglect, τῶν πραγμάτων BGU 288.2 (ii A.D.).

παροίχομαι, (οἴχομαι), vorbeigehen, Il. 4.272 ; auch von der Zeit, νὺξ παρῴχηκε, 10.252 ; δεῖμα παροιχόμενον, Pind. I. 7.12 ; παροίχεται δὲ πόνος, παροίχεται δὲ τοῖσι μὲν τεθνηκόσιν τὸ μήποτʼ αὖθις μηδʼ ἀναστῆναι μέλειν, Aesch. Ag. 553 ; ἡ παροιχομένη νύξ, Her. 9.58, 60 ; Ὀλύμπια παροιχώκεε, 8.72 ; παρῳχημένου χρόνου, 2.14 ; παροιχομένων κακῶν αἴτιος, Xen. Hell. 1.4.17 ; τὰ παροιχόμενα, das Vergangene, An. 2.4.1, wo freilich die v.l. παρῳχημένα, aber Krüger richtig auf das simplex οἴχομαι verweist, welches auch im Präsens oft Perfektbdtg hat ; so auch Her. τῶν παροιχομένων ἔχειν χάριν, 7.120 ; ὁ θόρυβος ἤδη παρῳχήκει, Pol. 8.29.9 ; Sp., παρῳχημένῃ νυκτί, Plut. Camill. 14. – Daher bei den Gramm. ὁ παρῳχημένος, sc. χρόνος, tempus praeteritum, od. παρῳχηκώς, S.Emp. adv.phys. 2.119 u. oft. – Auch vorbeigehen, vernachlässigen, versäumen, πολυδρόμου φυγᾶς ὄφελος εἴ τί μοι, παροίχομαι δείματι, vor Furcht habe ich es nicht beachtet, Aesch. Suppl. 719 ; vgl. νείκους τοῦδʼ ἐγὼ παροίχομαι, 447, Schol. ἐκτὸς ἔσομαι τοῦ νείκους, ich vermeide den Streit ; aber Eur. Med. δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχει ist = wie sehr gehst du fehl, irrst du in deinem Geschick.

παροίχομαι

[παρ-, παρα- 3.]

3 sing. pf. παρ-ῴχωκε, παροίχωκε Il. 10.252 (v. l. παρῴχηκε, as if fr. *παροιχέω).

• • 1

    To pass on, go on one’s way : παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ Il. 4.272 = 326.

  • 2

    Of time, to pass, go by Il. 10.252.

παροίχομαι

• 1be gone met., be dead παροιχομένων γὰρ ἀνέρων, ἀοιδαὶ καὶ λόγοι τὰ καλά σφιν ἔργʼ ἐκόμισαν N. 6.29 ἀλλʼ ἐμοὶ δεῖμα μὲν παροιχόμενον καρτερὰν ἔπαυσε μέριμναν (Benedictus, cf. Schadewaldt 279³: παροιχομένων codd., Π, def. Wil.) I. 8.11

παροίχομαι , ipf. παρῴχετο, perf. παρῴχηκε: pass by, Il. 4.272, Il. 10.252.

παροίχομαι fut. -οιχήσομαι perf. -ῴχηκα Ionic -οίχωκα and in late writers -ῴχημαι 3rd sg. Ionic plup. -οιχώκεε

• • Ito have passed by, παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ he passed on, went on his way, Il.
  • • 2of Time, to be gone by, Il.; ἡ παροιχομένη νύξ the bygone night, Hdt.; ἄνδρες παροιχόμενοι men of by-gone times, Pind.; τὰ παροιχόμενα the past, Hdt.
  • IIc. gen., ὅσον μοίρας παροίχῃ how art thou fallen from thine high estate, Eur.