προσκυρέω
προσκυρέω, to reach, touch, arrive at
Could not find προσκυροῦσα in Logeion dictionaries.
προσκυροῦσα present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular of προσκυρέω
προσκυροῦσα present active participle feminine nominative singular, present active participle feminine vocative singular of προσκυρόω
προσκῠρ-έω and προσ-κύρω [ῡ] (v. infr.), aor. προσέκυρσα,
- reach, arrive at, c. dat., προσέκυρσε Κυθήροις Hes. Th. 198.
- b adjoin, Herod.Med. ap. Orib. 10.5.10; ἕλος παπυρικὸν ὃ προσκυρεῖ (or -κύρει) τῇ λεγομένῃ Βαθείᾳ (place-name) BGU 1121.8 (i B.C.).
- 2 meet with, τινι Emp. 2.5; ναῦς πέτρῃ π. Thgn. 1361; ἑωυτοῖσι Hp. Praec. 8: c. acc. rei, πάντων ὅσʼ ἐγὼ προσέκυρσʼ ἤδη S. OT 1299 (anap.): reversely, δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ betides the house, A. Ch. 13.
- 3 belong, appertain, or be attached to, D.S. 16.42, Plu. Art. 21; τὰ προσκυροῦντα τούτοις Epist. ap. J. AJ 13.4.9; τὰ προσκύροντα τῷ ἱερῷ OGI 732 (Egypt, ii B.C.), cf. Sammelb. 1567.7 (iii B.C.), 4208.7 (ii B.C.); τῶν οἰκοπέδων -κυρόντων Sardis 7(1).1 i 11 (iv/iii B.C.); προσκύρουσιν πρὸς τὴν κώμην καὶ ἄλλαι κῶμαι ib. 4; οἱ -οντες τόποι PLond. 2.401.28 (ii B.C.); ᾗ ἔχω αὐλῇ -ούσῃ οἰκίᾳ μου BGU 275.6 (iii A.D.).
προσ·κυρέω-ῶ (f. προσκύρσω, ao. προσέκυρσα) [ῠ]
1 parvenir jusqu’à, atteindre, Hés. Th. 198, etc. ||
2 rencontrer, dat. Empéd. 40 Mullach ; en mauv. part, se heurter à, dat. Thgn. 1361 ; fig. rencontrer (un sort, une destinée, etc.) acc. Soph. O.R. 1299 ; avec l’inf. parvenir à, etc. Hpc. 27, 40 ||
3 se rattacher à, dat. DS. 16, 42 ; Jos. A.J. 13, 4, 9.
προσκυρέω, (κυρέω), bis wohin reichen, gelangen, hinzukommen, προσέκυρσε Κυθήροις, Hes. Th. 189 ; widerfahren, bevorstehen, πότερα δόμοισι πτῶμα προσκυρεῖ νέον ; Aesch. Ch. 13 ; Soph. vrbdt ὦ δεινότατον πάντων, ὅσʼ ἐγὼ προσέκυρσʼ ἤδη, von Allem, was ich erfahren, was mich betroffen, Soph. O.R. 1299.
προσκυρέω
with imperf. -έκῡρον
fut. -κύρσω
aor1 -έκυρσα
as if from -κύρω
- 1to reach, touch, arrive at, c. dat., Hes.
- 2to meet with, fall upon, τινί Theogn.; also c. acc. rei, ὅσʼ ἐγὼ προσέκυρσʼ Soph.:—reversely, δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ woe betides the house, Aesch.