συνέργω

• = συνείργω, pres. first in Sor. 1.117: fut. συνέρξω (v. infr.): Ep. συνεέργω, impf. συνέεργον or συνεέργαθον: in later Att. συνείργνῡμι (q.v.): Att. aor. part. συνείρξας Gal. 4.495; 3 sg. aor. opt. συνείρξειε Plu. Pyth. 2.398b:—shut up or enclose together, ὅσον συνεέργαθον ἄκραι enclosed between them, Il. 14.36; οὐ ξυνέρξεθʼ ὡς τάχος; i.e. shut the doors, S. Aj. 593; οὐδὲ τὰς hοδὼς . . συνhέρξοντι Tab.Heracl. 1.133; wrap up closely, αὐτοὺς ἱματίοις Gal. l.c.
• • • 2 restrict, limit, τὸ πλῆθος τῆς σαρκός (obesity) Sor. l.c.
  • II fasten together, [ὄϊας] συνέεργον . . λύγοισι Od. 9.427; συνέεργον ὁμοῦ τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν 12.424; ζωστῆρι . . συνέεργε χιτῶνα 14.72; unite, (sc. τινας) Pl. Ti. 34c; esp. as man and wife, Id. R. 461b.

[συν- 2 + ἔρδω.]

3 pl. aor. συνεέργαθον Il. 14.36.

• • 1

    To secure or bind together : ὄϊας Od. 9.427, τρόπιν ἠδὲ καὶ ἱστόν Od. 12.424.

  • 2

    To gird up (a garment) : ξωστῆρι συνέεργε χιτῶνα Od. 14.72.

  • 3

    To enclose, shut in, bound : ὅσον συνεέργαθον ἄκραι Il. 14.36.

• • Ito shut up or enclose together, Hom., Soph.
  • IIto fasten together, Od.:— to unite, Plat.