ἀνεπίκλητος
ἀνεπίκλητος, unaccused, unblamed
Could not find ἀνεπίκλητον in Logeion dictionaries.
ἀνεπίκλητον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἀνεπίκλητος
ἀνεπί-κλητος, ον,
- free from blame, unimpeachable, X. Cyr. 2.1.22; πίστις J. AJ 18.9.4: Comp. -ότερος X. Ages. 1.5. Adv. -τως D.C. 39.22.
- II without preferring any charge. Adv. -τως Th. 1.92.
I sin tacha de pers., X.Cyr.2.1.22,
ἀνεπικλητότερον ... Ἀγησίλαον
• de abstr. inquebrantable
πίστις
• limpio
ὑφάσματα
II adv. -ως
1 irreprochablemente
ἀ. πάντα ἀπέδειξεν
2 sin presentar una denuncia
πρέσβεις ... ἀπῆλθον ἐπ' οἴκου ἀνεπικλήτως
ἀν·επίκλητος, ος, ον, non blâmable, sans reproche, Xén. Cyr. 2, 1, 22 ||
Cp. -ότερος, Xén. Ages. 1, 5.
Étym. ἀν-, ἐπικαλέω.
ἀνεπίκλητος, untadelhaft, Xen. Cyr. 2.1.22 (besser als die v.l. ἀνεπίπληκτος u. ἀνεπίληπτος).
• Adv. -ήτως , Thuc. 1.92.
• Adv. -ήτως , Thuc. 1.92.
ἀνεπίκλητος
ἐπικαλέω
- Iunaccused, unblamed, Xen.
- IIwithout preferring any charge:— adv. -τως, Thuc.