ἀποκρούω
ἀποκρούω, to beat off from
Could not find ἀποκρουσθὲν in Logeion dictionaries.
ἀποκρουσθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of ἀποκρούω
- beat off, drive away, from a place or person, X. HG 5.3.22, AP 11.351 (Pall.); ὕπνον, νόσον, Porph. Abst. 1.27, 53:—more freq. in Med., beat off from oneself, τὰς προσβολάς Hdt. 4.200, Th. 2.4; αὐτοὺς ἐπιόντας Hdt. 8.61, etc.; generally, repel, opp. ἐπισπᾶσθαι, S.E. M. 7.400; shake off, Plot. 4.7.10, Hierocl. in CA 19 p.461 M.; τινάς Jul. Or. 2.67b; ἀλληλοφαγίας τοὺς ἀνθρώπους Porph. Abst. 1.23; refute an opponent, D.H. Comp. 25; κατηγορίαν Chor. in Rev.Phil. 1.245:— Pass., to be beaten off, of an assault, Th. 4.107, etc.; ἀποκρουσθέντες τῆς πείρας Id. 8.100, cf. X. HG 6.4.5; ἀ. τῆς μηχανῆς dub. in Plb. 21.28; τῆς Ἰβηρίας Plu. Sert. 7, etc.
- II knock off, IG 3.1417.12:—Pass., κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουμένον a cup with the lip knocked off, Ar. Ach. 459.
- III Pass., also, to be thrown from horseback, X. Eq.Mag. 3.14; to be stranded, πρὸς χωρίον λιμνῶδες ἀπεκρούσθη Gal. 2.221.
I
1 arrojar, alejar violentamente c. ac. de pers.
ἐκθέων ἀπέκρουε φύλακας
τὸν πύκτην
• tb. en v. med.
αὐτοὺς ἐπιόντας ἀποκρούσεσθαι
Παρναίους
• en v. pas. c. gen. o adv. de lugar
ἀμφοτέρωθεν ἀπεκρούσθη
εἰς μὲν τὸ μὴ ἀποκρούεσθαι ἀπὸ τῶν ἵππων
ταύτης (Ἰβηρίας) μὲν ἀποκρούεται
πρὸς τοῦτο ἀπεκρούσθη τὸ τοῦ νεκροῦ σῶμα
ἀποκρουσθέντες
repelidos
2 gener. c. ac. de pers. y gen. apartar, alejar
αὐτὸν ἀπέκρουσε τῆς ὁδοῦ
• en v. med.
τῆς ἀλληλοφαγίας ἀποκρουόμενος τοὺς ἀνθρώπους
μὴ καί που ἀποκρουσθῶμεν τῆς ὁδοῦ
• c. ac. de cosa rechazar
νόσον
ὕπνον
• en v. med.
τὰς προσβολάς
ὅσον γεηρόν
ὕπνον
• refutar los argumentos de un oponente, D.H.Comp.132.12,
κατηγορίαν
• no aceptar
τὰς βουλευτι[κὰς λ]ειτουργίας
3 c. ac. de cosa maltratar, destruir
μηδὲ λωβήσασθαι μηδὲν ἢ ἀποκροῦσαι
• en v. pas.
κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουμένον
una tacita con el borde roto, desportillada
II en v. med.-pas. c. gen. de abstr. ser impedido, fracasar
ἀποκρουσθέντες τῆς πείρας
τῆς μηχανῆς ἀπεκρούσθησαν
fracasaron en su estratagema
1. afslaan, afweren;
2. afbreken:
- Ito beat off from a place, Xen.:—Mid. to beat off from oneself, beat off an attack, Hdt., Thuc.: —Pass. to be beaten off, Thuc., Xen., etc.
- IIPass., κοτυλίσκιον τὸ χεῖλος ἀποκεκρουμένον a cup with the lip knocked off, Ar.