ὦμος

ὦμος, ὁ: (v. sub fin.):—

• the shoulder with the upper arm (ὠλένη being the lower), ξίφεϊ κληῗδα παρʼ ὦμον πλῆξʼ, ἀπὸ δʼ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδʼ ἀπὸ νώτου Il. 5.146, cf. 8.325, Hdt. 4.62; μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς Il. 5.41; τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων συλήσειν 15.544; ὦμος στιβαρός, ὦμοι ἴφθιμοι, 5.400, 18.204; εὐρέες 3.210; κυρτώ 2.217; ἀμφʼ ὤμοισιν ἔχει σάκος 11.527, cf. S. Fr. 453; ἐπʼ ὤμου . . φέρειν Od. 10.170, cf. Isoc. 19.39; ἀρεῖτʼ ἐπʼ ὤμου Herod. 3.61; κατʼ ὤμου δεῖρον ib. 3; ἐπʼ ὤμων πατέρʼ ἔχων S. Fr. 373; τὰ ὦτα ἐπὶ τῶν ὤμων ἔχειν Pl. R. 613c; ὤμοισι φόρησεν Il. 19.11; ἑλὼν . . σάκος ὤμῳ 15.474; ὤμῳ or ὤμοισιν ἔχειν, 14.376, 1.45, al.; ὤμοις or ἐπʼ ὤμοις φέρειν, S. Fr. 454, Tr 564; ἔχειν ἀνὰ φαιδίμῳ ὤμῳ Od. 11.128, 23.275; λαβὼν . . ὦμον εἰς ἀριστερόν E. IT 1381; ἐπʼ ὤμοις θεῖναι Id. Ba. 755; κίονʼ οὐρανοῦ . . ὤμοις ἐρείδων A. Pr. 350; ὤμοισι τοῖσι ἐμοῖσι ‘by the strength of mine arms’, Hdt. 2.106; ἀποστρέψαι τὸν ὦ. to dislocate it, Ar. Eq. 263 (troch.); ὁ δʼ ὦμος . . πιέζεται Id. Ra. 30; τὸν ὦμον θλίβομαι Id. Fr. 323: pl. for sg., ὤμοις ἀριστεροῖσιν ἀνακλάσας δέρην E. Or. 1471.
• • • • b the shoulder is sts. more exactly specified as πρυμνότατος or πρυμνὸς ὦμος, Od. 17.462, 504; νείατος ὦ. Il. 15.341, 17.310; sts. opp. χείρ (the arm), χεῖρες ὤμων . . ἐπαΐσσονται 23.628; τῶν ἑκατὸν μὲν χεῖρες ἀπʼ μων ἀΐσσοντο Hes. Th. 150; τοὺς ὤμους ἀποταμόντες σὺν τῇσι χερσί (arms) Hdt. 4.62; ἀποταμόντα ἐν τῷ ὤμῳ τὴν χεῖρα Id. 2.121.εʹ, cf. E. Ba. 1127, Arist. HA 493b26.
    • 2 also of animals. as of a horse, Il. 6.510, 15.267, X. Eq. 8.6; of a lion, Hes. Sc. 430; of a dog, X. Cyn. 4.1; of crabs, Batr. 296; of birds, Plu. Sollert. 2.983b; of ants, Gp. 13.10.14.
    • 3 the shoulder, in a dress, ἐπὶ τῶν ὤμων τῆς ἐπωμίδος LXX Ex. 28.12, cf. 25(29); ἐπὶ τῷ ὤμῳ τοῦ χιτῶνος ὑποθέντες Aen.Tact. 31.23 codd. (ἐπὶ τῇ ᾤᾳ cj. Haupt).
  • II metaph. of the parts below the top or head of any thing, esp. of the fork of a vine (cf. ὠμοχάραξ), Gp. 4.12.4; of the womb, Heroph. ap. Gal. 4.596, cf. Ruf. Onom. 195. (Cf. Lat. umerus (fr. *omesos), Goth. ams (stem amsa-), Skt. áṃsas, also Aeol. ἐπ-ομμάδιος, and (non-Greek) ἀμέσω Hsch.)

ὦμος, ὁ (vielleicht von ΟΙΩ, = φέρω, eigtl. der Träger), die Schulter, der Teil des Leibes vom Halse bis an die Oberarme ; sehr häufig bei Hom., u. bei Folgenden überall. Man vgl. ξίφεϊ κληϊδα παρʼ ὦμον πλῆξʼ, ἀπὸ δʼ αὐχένος ὦμον ἐέργαθεν ἠδʼ ἀπὸ νώτου, Il. 5.146 ; μεταφρένῳ ἐν δόρυ πῆξεν ὤμων μεσσηγύς 5.41, u. oft ; τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων συλήσειν 15.544 ; Schild und Schwert werden an einem Halter über der Schulter getragen, 15.262 ; πιέζεται ὦμος Ar. Ran. 30, u. öfter ; u. in Prosa, wie Her. 4.62 Plat. Rep. V.449b ; auch von Tieren, Il. 15.267 ; Hes. Sc. 430 ; Xen. Cyn. 4.1.

ὦμος

-ου, ὁ.

• • 1

    One of the shoulders, one’s shoulder; in dual and pl., the shoulders, one’s shoulders : τόξʼ ὤμοισιν ἔχων Il. 1.45, τώ οἱ ὤμω κυρτώ Il. 2.217, διʼ ὤμου ἔγχος ἦλθεν Il. 4.481. Cf. Il. 1.46, Il. 3.17, Il. 5.7, 46, 622, Il. 7.16, Il. 11.593, etc. : Od. 2.3, Od. 4.245, Od. 6.219, Od. 8.416, 528, Od. 10.170, 262, 362, etc.

    Of animals. Of horses Il. 6.510= Il. 15.267, Il. 16.468.

    Of a wild boar Od. 19.452.

  • 2

    Regarded as a seat of strength : ἐν βίην ὤμοισιν ἔθηκεν Il. 17.569.

ὦμος

• 1shoulder ἐλέφαντι φαίδιμον ὦμον κεκαδμένον (sc. Πέλοπα) O. 1.27

ὦμος : shoulder.

ὦμος, ὁ,

• • • 1Lat. humerus, the shoulder with the upper arm (ὠλένη, ulna, being the lower), ἐπʼ ὤμου φέρειν Od.; ὤμοισι φορέειν Il.; ἔχειν ἀνὰ ὤμῳ Od.; ὤμοισι τοῖς ἐμοῖσι "by the strength of mine arms, " Hdt.; ἀποστρέφειν τὸν ὦ. to dislocate it, Ar.
    • 2also of animals, as of a horse, Lat. armus, Il., Xen.