contumacia
contumacia, inflexibility, contumacy, obstinacy, stubbornness
Could not find contumaciae in Logeion dictionaries.
contumaciae Noun: feminine vocative plural, Noun: feminine genitive singular, Noun: feminine nominative plural, Noun: feminine dative singular of contumacia
- I Prop.
- A In gen. (in good prose, and very freq.): illa tua singularis insolentia, superbia, contumacia, Cic. Verr. 2, 4, 41, § 89; so, contumacia et adrogantia, id. Rosc. Com. 15, 44: contumacia et ferocitas, Suet. Vit. 2 al.: inter abruptam contumaciam et deforme obsequium pergere iter, Tac. A. 4, 20 fin.: oris oculorumque illa contumacia ac superbia, Cic. Verr. 2, 3, 2, § 5: adversus principem, Tac. H. 4, 3: parendi, Plin. Pan. 18: eadem in vultu, Liv. 2, 61, 6; cf. Tac. A. 1, 24 fin.: responsi tui, Cic. Pis. 31, 78.— Sometimes in a good sense, firmness, constancy, self-confidence (cf. contumax): Socrates adhibuit liberam contumaciam, Cic. Tusc. 1, 29, 71; so, maxima innocentiae, Quint. Decl. 2, 5.—
- B Esp., jurid. t. t., an obstinate disobedience to a judicial order, an obstinate refusal to appear in court, contumacy, Traj. ap. Plin. Ep. 10, 57 (65), 2: contumacia eorum, qui jus dicenti non temperant, litis damno coërcetur, Dig. 42, 1, 53 pr.; cf. contumax, I. B.—
- II Transf., of animals: contumacia pervicax boum, Col. 6, 2, 11.—Of inanim. things: arborum (with fastidium), obstinacy in growth, Plin. 16, 32, 58, § 134.
contingere solet ‥ ut ea quae ‥ fidelium personarum testimonio ‥ roborata fuerunt ‥ fraudulenter per ~iam plurimorum ‥ dissipata †erant [v. l. dissipentur ]
per ~iam,þurh b þxndfnnfsf [i. e. ]aþundennese
duobus testificantibus ‥ quod illum citaverunt ‥, excommunicatur ut contumax qui ~ie prorsus, utpote citationis inscius, expers erat
crescente ~ia cresscere debet et pena
ubi ‥ multe ~ie et multe offense et longo tempore continuate sunt cause excommunicacionis
malitia, contumatia et inobedientia
ad custodiam procuratorum ‥ solomodo ‥ proveniant que sequuntur: ‥ duo nobilia de redditu universitatis receptoribus ejusdem redditus exsolvenda; item ~ie et pene incarceratorum; item precia armorum forisfactorum ‥
omne vulnus in ~ia capitis ante vel retro ad substantiam cerebri procedens mortale est
- 1. koppigheid, eigenzinnigheid [adversus principem];
- 2. trots, onbuigzaamheid [libera; maxima].
Notarii officia exercentes singulis diebus juridicis, quibus curia tenebitur, antequam discedant a curia, scribere in uno quaterno omnes Contumacias et dictas fallitas... teneantur. Contumacion,in Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 521. Vide Contumacio.
Dictis clericis coram nobis sufficienter comparentibus, et quantum debuerunt expectantibus, litterasque Contumaciales de dictis diebus contra omnes citatos a nobis reportantibus, etc.
- contumax, inflexibility, contumacy, obstinacy, stubbornness: illa tua: in voltu, L.: responsi: adversus principem, Ta.— Firmness, constancy: libera.
-
…est videri. nos ex ora maritima Asiae provinciae et ex insulis quas potuimus navis deduximus, dilectum remigum magna contumacia civitatium tamen satis celeriter habuimus, secuti sumus classem Dolabellae cui L. Figulus praeerat ; qui spem saepe transitionis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…iudices, statuo, vivendum ita esse ut isti non modo factis dictisque omnibus, sed etiam oris oculorumque illa contumacia ac superbia quam videtis, dissimillimus esse ac semper fuisse videar. patior, non moleste fero, iudices ,…
Cicero, in Verrem
-
…urbana, quam ille praesens in mentibus vestris oculisque defixit, audacia loquor ; nihil de superbia, nihil de contumacia, nihil de crudelitate disputo ; lateant libidines eius illae tenebricosae, quas fronte et supercilio, non pudore et…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…quibus abroges fidem iuris iurandi, responde. Manilio et Luscio negas esse credendum dic, aude ; est tuae contumaciae, adrogantiae vitaeque universae vox. quid exspectas quam mox ego Luscium et Manilium dicam ordine esse senatores, aetate…
Cicero, pro Q. Roscio comoedo
-
…tenebantur. His et talibus rationibus adductus Socrates nec patronum quaesivit ad iudicium capitis nec iudicibus supplex fuit adhibuitque liberam contumaciam a magnitudine animi ductam, non a superbia, et supremo vitae die de hoc ipso multa disseruit et paucis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, in qua multae insidiae, multa fallacia, multa in omni genere vitia versantur, multorum adrogantia, multorum contumacia, multorum malevolentia, multorum superbia, multorum odium ac molestia perferenda est. video esse magni consili atque artis…
Q. Tullius Cicero, Essay on Running for Consul
-
…. hunc ego si in praefectis habuissem, quem tu me hominem putares qui, ut scis, potentissimorum hominum contumaciam numquam tulerim, ferrem huius adseculae etsi hoc plus est quam ferre, tribuere etiam aliquid benefici et honoris .…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…maiorem esse vim quam in bonorum absentium patrocinio an vero ex hoc illa tua singularis significatur insolentia, superbia, contumacia detrahere videlicet aliquid te de amplitudine Marcellorum putasti. itaque nunc Siculorum Marcelli non sunt patroni, Verres in eorum…
Cicero, in Verrem
-
…cum patre eius, non contempsisse hanc familiam. honestius enim et libentius deponimus inimicitias rei publicae nomine susceptas quam contumaciae. me deinde sine ad hanc opinionem iam nunc dirigere puerum et tenero animo eius persuadere non esse tradendas posteris…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sumpturum. ecquid, infelix, recordaris quid responderis in quo illi omnes quidem, sed Torquatus praeter ceteros furebat contumacia responsi tui te non esse tam fortem quam ipse Torquatus in consulatu fuisset aut ego ; nihil opus esse armis…
Cicero, in Pisonem
The Latin term for disobedience to the commands of a magistrate or judge; especially, absence from a trial without sufficient excuse. If the accuser were absent, he was considered as dropping his charge (see tergiversatio), which he was not allowed to renew. The absence of the accused was taken as an admission of guilt. In a civil trial the consequence was immediate condemnation; and the like was the case in criminal trials if the accused failed to appear at the appointed time or on the last day of the trial. If the accused saw that his condemnation was certain, it was quite common for him to retire, and in capital cases to go into voluntary exile—a proceeding which in no way influenced the further course of the proceedings.