exsultatio
exsultatio, a leaping for joy, exultation
Could not find exultationes in Logeion dictionaries.
exultationes Noun: feminine nominative plural, Noun: feminine accusative plural of exsultatio
exsultātĭo (exult-), ōnis, f. [exsulto], a springing up, leaping, frisking (post-Aug.).
- I Lit.: puerilis nimia exsultatio, Col. 7, 3, 18; Quint. 2, 2, 12; Plin. 8, 54, 80, § 215. —
- II Trop., excessive rejoicing, exultation: gaudium enim exsultatio, exsultationem tumor et nimia aestimatio sui sequitur, Sen. de Ira, 2, 21; cf.: laetitia dicitur exsultatio quaedam animi gaudio efferventior, Gell. 2, 27, 31; Sen. Tranq. 15 fin.; Tac. H. 1, 72 al.
exsultātio (exultātio), ōnis, f. (exsulto), I) das Aufspringen, lustige Springen, Hüpfen, Cael. Aur. chron. 1, 4, 78: puerilis, der Lämmer, Col. 7, 3, 18: novam (lunam) exultatione adorari, v. Affen, Plin. 8, 215. – II) übtr., die Ausgelassenheit, die ausgelassene Lust, das Frohlocken, der Jubel, illa exs. Athamantis, Cic.: non cantus, non exsultatio armorumque agitatio vana, Liv.: salutationis nova quaedam exs., Vell.: ex minimis ac puerilibus causis exs., Sen. – Plur., inter exsultationes succlamationesque populi, Suet. Ner. 24, 1.
o quantam ~onem pio omnium patri Deo tua salus servanda praestaret
civibus exoritur mox exultatio laetis
verum haec cordis ~o futurae humiliationis exstitit designatio
antequam mihi liceret dulcissime sanctitati vestre litteras ~onis pro vestra exaltatione mittere, audivi quod ‥
cordis jocunditas aut exultacio
tota ejus ~o et gaudium erat in Dei laudibus
~ones Dei in guttere ejus sonuerunt [cf. ]Psalm. cxlix 6
exsultātĭō, (13) ōnis, f. (exsulto), action de sauter, saut, bond : Col. Rust. 7, 3, 18 ; Plin. 8, 215 || transport de joie : Sen. Ira 2, 21, 5 ; Gell. 2, 27, 3.
- 1. het opspringen, dansen;
- 2. luidruchtige vrolijkheid, uitgelatenheid, gejubel.
exsultātiō (exult-) ōnis, f
- exsulto, a leaping for joy, exultation, L.: Athamantis: par, Ta.