induo
induo, to put on, assume, dress in
Frieze-Dennison Vergil
Could not find induebant in Logeion dictionaries.
induebant Verb: imperfect active indicative 3rd plural of induo
- I Lit.: Herculi tunicam, Cic. Tusc. 2, 8, 20: sibi torquem, id. Fin. 2, 22, 73: galeam, Caes. B. G. 2, 21: zmaragdos et sardonychas, Plin. 37, 6, 23, § 85: anulum, Cic. Off. 3, 9, 38: alicui insignia Bacchi, Ov. M. 6, 598.— Pass., with a Gr. acc.: Androgei galeam clipeique insigne decorum Induitur, Verg. A. 2, 392: et eamst (sc. vestem) indutus? Ter. Eun. 707: scalas, to place a ladder on one’s shoulders by putting one’s head between the rounds, Ov. M. 14, 650: se in aliquid, or with the dat., to fall into or upon, to be entangled in, be covered with, adorned with; with in and acc.: se in laqueum, Plaut. Cas. 1, 25 (113): cum venti se in nubem induerint, Cic. Div. 2, 19, 44: cum se nux plurima silvis induet in florem, clothe or deck itself, Verg. G. 1, 188; cf.: quos induerat Circe in vultus ac terga ferarum, i.e. clothed with the forms of, id. A. 7, 20.—With abl.: se vallis, Caes. B. G. 7, 73: se hastis, Liv. 44, 41, 9: pomis se arbos induit, decks itself with, Verg. G. 4, 143: vites se induunt uvis, Col. 4, 24, 12: cinis induit urbes, covers, envelops, Val. Fl. 4, 509: Aegyptus ... tantis segetibus induebantur, Plin. Pan. 30: num majore fructu vitis se induerit? Anthol. Lat. 5, 69, 5 Burm.: foliis sese induit arbor, Ov. M. 7, 280.—
- II Trop., to put on, assume: habes somnum imaginem mortis eamque quotidie induis, Cic. Tusc. 1, 38, 92: ponit enim personam amici, cum induit judicis, assumes the part of a judge, id. Off. 3, 10, 43: juvenis longe alius ingenio, quam cujus simulationem induerat, Liv. 1, 56, 7: sibi cognomen, Cic. Fin. 2, 22, 73: et illorum (mortuorum regum) sibi nomina quasi personas aliquas induerunt, Lact. 2, 16, 3: magnum animum, Tac. A. 11, 7: mores Persarum, Curt. 6, 6: munia ducis, Tac. A. 1, 69: falsos pavores, id. H. 4, 38: hostiles spiritus, id. ib. 4, 57: habitus ac voces dolentum, id. A. 4, 12: seditionem, to engage in, id. ib. 2, 15: societatem, id. ib. 12, 13: proditorem et hostem, to assume the part of traitor and enemy, id. ib. 16, 28: diversa, to assume different opinions, take different sides, id. ib. 6, 33: personis fictam orationem, to attribute, Quint. 4, 1, 28: et eloquentiam pueris induunt adhuc nascentibus, impose upon, Petr. S. 4: sua confessione induatur ac juguletur, necesse est, entangle himself, Cic. Verr. 2, 5, 64, § 166: videte, in quot se laqueos induerit, quorum ex nullo se umquam expediet, id. ib. 2, 2, 42, § 102: se in captiones, id. Div. 2, 17, 41: non se purgavit, sed indicavit atque induit, id. Mur. 25, 51.
- 1. aantrekken, aandoen [alci tunicam; loricam; sibi torquem; galeam opzetten; anulum omdoen; alci insignia Bacchi; scalas over de schouder leggen of het hoofd door de sporten steken; metaf. beluae formam hominum]; — p. adj. indūtus, a, um (m. abl.; acc.) gehuld in of bekleed met;
- 2. se ~ (a) zich kleden of zich hullen in (m. in m. acc.); ➤ venti se in nubem induunt; (b) (metaf.) terechtkomen, verstrikt raken in (m. in m. acc.) [in laqueos]; (c) zich storten of vallen in, blijven hangen aan (m. abl.) [hastis; mucrone zich op het zwaard storten];
- 3. (metaf.) omgeven of bedekken met, voorzien van (m. abl.) [animum bonis artibus]; ➤ di induti specie humana;
- 4. toedelen, toekennen [alci speciem latronis iem. als rover voorstellen];
- 5. (sibi) aannemen, zich aanmeten, zich eigen maken [sibi cognomen; spem; personam iudicis de rol v. rechter spelen].
穿。服。盖。連累。— animum bonis artibus 服習六兿。— se veste vel sibi vestem 穿衣。— pueris eloquentiam 練幼口才。— se mucrone 以短刀自剌。— personam ejus 扮彼。— judicem 懷判官之心。— munia ducis 行將軍之職。— frondes 滿發葉。— pomis 滿結果。— se in florem 開花。— vultus severos 裝厲色。— se in nubem 變雲。— seditionem 起衅端。— se in laqueum 自縊死。— se in laqueos 自陷阱。自累。Vestem patris induit 着其父衣。
Suggest a Translation
See an image
- indu+4 AV-, to put on, assume, dress in: Meam (vestem), T.: vestes Indutae, V.: lugubria, O.: Herculi tunicam: galeas, Cs.: albos crinīs, V.: scalas, shouldered, O.: raptae insignia Bacchi, O.: sibi torquem: unam (vestem) iuveni, V.—To clothe, dress, cover, wrap, deck, array: se in florem, V.: quos Induerat Circe in voltūs ferarum, V.: cum venti se in nubem induerint: toris lacertos, O.: pomis se arbos Induerat, V.: eamst indutus (vestem)?T.: galeam Induitur, V.: Quidlibet indutus, dressed as it happens, H.: Indutus capiti, V.: indutus Troas agebat, wearing(the helmet), V.—To entangle, impale, pierce: se stimulis inopinantes induebant, Cs.: se hastis, L.: An sese mucrone Induat, i. e. pierce, V.—Fig., to put on, assume: personam iudicis: cuius simulationem induerat, L.: tellus Induit hominum figuras, O.—To entangle, involve: se actione: suā confessione induatur necesse est, entangle himself: se in captiones: non se purgavit, sed induit.
-
…Temporis tanta fuit exiguitas hostiumque tam paratus ad dimicandum animus ut non modo ad insignia accommodanda sed etiam ad galeas induendas scutisque tegimenta detrahenda tempus defuerit. Quam quisque ab opere in partem casu devenit quaeque prima signa conspexit, ad…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. Utque manu late pendentia nubila pressit, fit fragor hinc densi funduntur ab aethere nimbi. Nuntia Iunonis varios induta colores concipit Iris aquas alimentaque nubibus adfert. Sternuntur segetes et deplorata coloni vota iacent, longique perit labor inritus…
Ovid, Metamorphoses
-
…videre iussit et erectos ad sidera tollere vultus. Sic, modo quae fuerat rudis et sine imagine, tellus induit ignotas hominum conversa figuras. Aurea prima sata est aetas, quae vindice nullo, sponte sua, sine lege…
Ovid, Metamorphoses
-
…redeo. si voluptatis causa cum Gallo apud Anienem depugnavit provocatus et ex eius spoliis sibi et torquem et cognomen induit ullam aliam ob causam, nisi quod ei talia facta digna viro videbantur, fortem non puto. iam si…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…molliter vivere quamque honestum parce, continenter, severe, sobrie. Intellegendum etiam cst duabus quasi nos a natura indutos esse personis ; quarum una communis est ex eo, quod omnes participes sumus rationis praestantiaeque eius, qua antecellimus…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…impertire. vester autem deus potest non impertire ut nihilo minus mundum regat et hominibus consulat. cur igitur vos induitis in eas captiones, quas numquam explicetis ita enim, cum magis properant, concludere solent Si di sunt ,…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…causa vir bonus faciet, ne si iudex quidem erit de ipso amico ; ponit enim personam amici, cum induit iudicis. Tantum dabit amicitiae, ut veram amici causam esse malit, ut orandae litis tempus, quoad per…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…; se tenere ; sed anulum, quem haberet, pallium, quo amictus, soccos, quibus indutus esset, se sua manu confecisse. Scilicet nimis hic quidem est progressus, sed ex eo ipso est coniectura…
Cicero, de Oratore
-
…in cruciatu atque tormentis An tu me in viola putabas aut in rosa dicere an Epicuro, qui tantum modo induit personam philosophi et sibi ipse hoc nomen inscripsit, dicere licebit, quod quidem, ut habet se res ,…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ad me adlatae essent dicere. atque ille, ut semper fuit apertissimus, non se purgavit sed indicavit atque induit. tum enim dixit duo corpora esse rei publicae, unum debile infirmo capite, alterum firmum sine capite ;…
Cicero, pro Murena