solitudo
solitudo, a being alone, loneliness, solitariness, solitude, lonely place, desert, wilderness
Could not find solitudoque in Logeion dictionaries.
solitudoque Noun: feminine nominative singular of solitudo
- I In gen.: ampla domus dedecori saepe domino fit, si est in eā solitudo, Cic. Off. 1, 39, 139: si aliquis nos deus ex hac hominum frequentiā tolleret et in solitudine uspiam collocaret, id. Lael. 23, 87; so (opp. frequentia) id. Pis. 22, 53; opp. celebritas, id. Inv. 1, 26, 38; Plin. Pan. 49, 2: audistis, quae solitudo in agris esset, quae vastitas, quae fuga aratorum, quam deserta, quam relicta omnia, Cic. Verr. 2, 4, 51, § 114; cf.: quācumque venis, fuga est et ingens Circa te solitudo, Mart. 3, 44, 3: solitudo ante ostium, Ter. And. 362: ubi postquam solitudinem intellexit, Sall. J. 93, 3: erat ab oratoribus quaedam in foro solitudo, Cic. Brut. 63, 227: neque vero hic non contemptus est a tyrannis atque ejus solitudo, Nep. Thras. 2, 2: mihi solitudo et recessus provincia est, Cic. Att. 12, 26, 2: in aliquā desertissimā solitudine, id. Verr. 2, 5, 67, § 171: Sigambri se in solitudinem ac silvas abdiderant, Caes. B. G. 4, 18 fin.: an malitis hanc solitudinem vestram quam urbem hostium esse? solitary, desert place (Rome), Liv. 5, 53, 7: delere omne Latium, vastas inde solitudines facere, id. 8, 13, 15; cf. id. 39, 18: nec umquam ex solitudine suā prodeuntem, nisi ut solitudinem faceret, Plin. Pan. 48 fin.: ubi solitudinem faciunt, pacem appellant, Tac. Agr. 30 fin.; Curt. 8, 8, 10; 9, 2, 24; Liv. 39, 18, 2: nivosae solitudini cohaerentes, bordering on, Amm.23, 6, 64.— With gen.: in hac omnis humani cultūs solitudine, Curt. 7, 3, 12.—Plur., Cic. Rep. 6, 19, 20; id. Fam. 2, 16, 6; Caes. B. G. 6, 23: solitudines renuntiavere missi milites ad explorandum, Plin. 6, 29, 35, § 181; Vell. 2, 55, 4; Plin. 6, 13, 14, § 33; 6, 17, 20, § 53.—
- II In partic., analog. to the Gr. ἐρημία, in respect of something wanting, a being left alone or deserted, a state of want, destitution, deprivation: per hujus (orbae) solitudinem Te obtestor, Ter. And. 290; cf.: liberorum solitudo, Cic. Verr. 2, 1, 58, § 153: liberorum ac parentum solitudo, Quint. 6, 1, 18: Caesenniae viduitas ac solitudo, Cic. Caecin. 5, 13; id. Q. Fr. 1, 4, 5: solitudo atque inopia, id. Quint. 1, 5; cf. id. Q. Fr. 1, 1, 8, § 25: Messalina tribus omnino comitantibus (id repente solitudinis erat) spatium urbis pedibus emensa, Tac. A. 11, 32: magistratuum, Liv. 6, 35 fin.
otium ‥ clandistinae quietis et remotio secretae ~inis [gl.: ] largam scribendi materiam dictantibus affatim conferuntdigles ænetes
haec est unica via ad percipiendam hanc perfectissimam mentis ~inem
heremite ~inem majoris meriti quam monachi claustralis ‥ patientiam duxit
ipse [sc. Christus ] sibi et omnibus cohabitantibus sibi perpetua erat et amenissima ~o
maxime eum impedit pressura hominum et quod maxime promovet est ~o [ME: ], ut homo solus sit seu mulier solaanli stude
cum de Deo loquentes tres personas dicimus, non ternarius sed trinitas intelligitur, et ~o removetur
hic earum non esse numerus dicitur quod adhuc eas [sc. adolescentulas ] unitatis ~o contineat, nec ad matrimonii sacri dualitatem hucusque pervenerint
nec enim unitas evacuat trinitatem, nec aliqua trinitati ~o prejudicat
[adverbia ] exclusionis sive ~inis, tantum, solum, tantummodo, solummodo, dumtaxat, modo, demum
quod nichil preter ~inem patiatur [v. l. passus sit ] mali, si ~o dici potest ubi et custodum diligentia et jocorum preterea et obsoniorum non deest [v. l. deerat ] frequentia
si alibi, ubi pauci essent litteris probati, ex ~ine et singularitate scientie posse superbiam generari
hujusmodi verbis suam deplorans ~inem
lamentati sumus ‥ quomodo domina gentium, provinciarum princeps ‥ tamdiu in ~inem miseramque servitutem redacta sit
Jesus abest, non est hic; sola in cubiculo et lectulo ~o remansit et desolatio
est ‥ locus silvaticus in heremo vastissimae ~inis in medio nationum predicationis nostrae
rex Edredus ‥ loci miseratus ~inem
numquid in hoc loco horroris et vaste ~inis vera delectatio?
qui non solum ~inem loci, sed et spiritus introiistis
ubi propter loci ~inem, et propter difficultatem accessus ‥ per tres dies securius latuit
mare ‥ ~inis, quod Hebraice dicitur Araba, mare mortuum designat [cf. ]IV Reg. xiv 25
ne terra penitus in ~inem redigeretur
Paulus ‥ a primaevo pubertatis tirocinio Memphiticae ~inis [gl.: i. heremi, ] deserta penetransænettes
~o ingens [sc. Thorneie ] ad quietem datur monachis
venit votiva dies et abeuntibus parentibus ad ~inem, Christina progreditur ad flumen
Bethleemiticam studio suo ~inem elegit
quos beatus Job insinuat dicens: hi sunt qui edificant sibi ~ines
mense ‥ tercio egressionis filiorum Israel de terra Egypti ‥ venerunt in ~inem Sinay
nomina terrarum ‥ hec ~o,a wyldernys
- 1. eenzaamheid, stilte, het ontbreken van mensen; ➤ in solitudine secum loqui; ~ ante ostium (Ter.) ik zie geen mens voor de deur;
- 2. teruggetrokkenheid; ➤ in solitudine vivere;
- 3. (meton.) eenzame, afgelegen streek, ook plur.; ➤ in solitudinem se abdere;
- 4. (metaf.) verlatenheid, gebrek aan bescherming [liberorum];
- 5. gebrek (aan: gen.; ab) [humani cultūs; magistratuum].
Pratum 30. dierum, Comitatum Solitudinis de Gisnet,...... terram, quæ juxta Pithem in Solitudine, omnino liberam cum Comitatu.
Hic denique firma virtutum fundatus Solitudine.
Possint.... mercadisas suas.... quo voluerint, tam infra regnum... quam etiam extra, ducere,... solvendo Solitudines quas debent.Leg.
Consuetudines. Vide Consuetudo 4.
- solus, a being alone, loneliness, solitariness, solitude, lonely place, desert, wilderness: in eā (domo): non tibi erat solitudo pro frequentiā?: ante ostium, T.: postquam solitudinem intellexit, S.: desertissima: se in solitudinem ac silvas abdiderant, Cs.: ubi solitudinem faciunt, pacem appellant, Ta.: in hac omnis humani cultūs solitudine, Cu.: civitatibus laus est circum se solitudines habere, Cs.: vastas solitudines facere, L.—Want, destitution, deprivation, desolation, orphanage, bereavement: per huius (orbae) solitudinem Te obtestor, T.: liberorum: magistratuum, L.
-
…si emori aequo animo non potes, abire in aliquas terras et vitam istam multis suppliciis iustis debitisque ereptam fugae solitudinique mandare refer inquis ad senatum ; id enim postulas et, si hic ordo placere sibi decreverit te ire in…
Cicero, in Catilinam
-
…ibi omne tempus consumere ; odi enim celebritatem, fugio homines, lucem aspicere vix possum, esset mihi ista solitudo, praesertim tam familiari in loco, non amara ; sed itineris causa ut deverterer, primum est devium ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…optimo quisque ingenio negotiis omnibus omissis totum se in cognitione et scientia collocaret. Non est ita ; nam et solitudinem fugeret et socium studii quaereret, tum docere turn discere vellet, turn audire turn dicere. Ergo omne officium…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…tecum id oti tempus consumere idque non mediocriter desidero, ut mihi non modo solus esse sed Romae te profecto solitudo videatur facta, et, qui, quae mea neglegentia est, multos saepe dies ad te, cum hic…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…et otio fruor, non illo quidem, quo debebat is, qui quondam peperisset otium civitati, nec eam solitudinem languere patior, quam mihi affert necessitas, non voluntas. Quamquam Africanus maiorem laudem meo iudicio assequebatur. Nulla…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…. interea non desistebant clam inter se convenire, privatos quosdam adhibere, ad suos coetus occultos noctem adiungere et solitudinem. quibus rebus quanto in metu fuerimus, ex vestra sollicitudine in qua illis temporibus fuistis facile adsequi coniectura poteritis…
Cicero, de Lege Agraria
-
…me in silvam abstrusi densam et asperam, non exeo inde ante vesperum. secundum te nihil est mihi amicius solitudine. in ea mihi omnis sermo est cum litteris. eum tamen interpellat fletus ; cui repugno quoad possum ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…diem libentius posuerim quam hoc omne tempus cum plerisque eorum, quibuscum vivo necessario. noli enim existimare mihi non solitudinem iucundiorem esse, qua tamen ipsa uti non licet, quam sermones eorum, qui frequentant domum meam, excepto…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…liberos parvos ; incertum est quam longa cuiusque nostrum vita futura sit ; consulere VIVI ac prospicere debemus ut illorum solitudo et pueritia quam firmissimo praesidio munita sit. quis est enim qui tueri possit liberum nostrorum pueritiam contra improbitatem magistratuum…
Cicero, in Verrem
-
…scriberem. Scr. in Arpinati iv K Quint a. . CICERO ATTICO SAL. nos cum flumina et solitudinem sequeremur quo facilius sustentare nos possemus, pedem e villa adhuc egressi non sumus ; ita magnos et adsiduos imbris…
Cicero, Epistulae ad Atticum