διαχαλάω
διαχαλάω, to loosen, unbar
- loosen, relax, τὸ πῦρ δ. τὸ πεπηγός Arist. Pr. 886b2; τὰς ἁρμονίας τοῦ σώματος Epicr. 3.19; δ. μέλαθρα unbar, E. IA 1340.
- II make supple by exercise, X. Eq. 7.11.
- III intr., to be disjointed, gape, ὀστέον Hp. VC 12 (v.l. διαχαλασθῇ).
I tr.
1 abrir
μέλαθρα
• separar
τὰ ... συνεστῶτα
2 disolver
τὸ πῦρ διαχαλᾷ τὸ πεπηγὸς ἐν τῷ σώματι
• abs. ref. tal vez a la disolución de durezas o hinchazones Hippiatr.130.75.
3 distender, relajar
τὸ σῶμα
• abs. relajar el vientre
ἡ φλεβοτομία
4 fig. acabar con, echar a perder
(δόλιχος) τὰς ἁρμονίας ... διαχαλᾷ τοῦ σώματος
(la carrera larga) le hace perder sus encantos corporales, e.e., la vejezτῷ μήκει τῶν ἄκρων χρόνων ... διαχαλᾶται τὸ ὕψος
II intr. abrirse, separarse
ἕτοιμον ... ταύτῃ (τῇ ῥαφῇ) ... τὸ ὀστέον ... διαχαλᾶν
el hueso tiene tendencia a abrirse por ahí (por la sutura)
1) nachlassen, auseinandergehen lassen, τὰς ἁρμονίας σώματος Epicrat. bei Ath. XIII.570d ; vgl. Xen. re Eq. 7.11, d.i. in sanfte Bewegung setzen ; dah. μέλαθρα, öffnen, Eur. I.A. 1340.
2) intr., auseinandergehen, sich erweitern, Hippocr.
- Ito loosen, unbar, Eur.
- IIto make supple by exercise, Xen.