διαχάλασμα
διαχάλασμα, loosening
διαχάλ-ασμα, ατος, τό,
- loosening, τῶν ἁρμονιῶν D.H. Comp. 22.
desajuste
τῶν ἁρμονιῶν
διαχάλασμα, ατος (τὸ) relâchement, rupture, DH. Comp. p. 168, 1, Reiske.
Étym. διαχαλάω.
διαχάλασμα, τό, das Nachlassen ; der dadurch entstandene Zwischenraum, Dion.Hal. C.V. p. 198.