διαφωτίζω
διαφωτίζω, to clear completely
διαφωτ-ίζω,
- enlighten, τὴν ψυχήν Plu. Profect. 2.76b; βίᾳ διαφωτίσαι τόπον clear a place by force, Id. Cat.Ma. 20; throw light upon, νυκτερινὰς διατριβάς Luc. Icar. 21: abs., dawn, LXX Ne. 8.3.
1 intr. brillar
ἀπὸ τῆς ὥρας τοῦ διαφωτίσαι τὸν ἥλιον
desde la salida del sol
2 tr. iluminar fig.
τοῦ λόγου διαφωτίζοντος ... τὴν ψυχήν
• arrojar luz sobre, descubrir, aclarar
τὰς νυκτερινὰς ... διατριβάς
τὸ κεκαλυμμένον ἐν τῇ ψυχῇ κάλλος
τὸ σκοτεινὸν τοῦ λόγου
• aclarar, despejar
πολλῷ δ' ἀγῶνι καὶ βίᾳ μεγάλῃ διαφωτίσας τὸν τόπον
δια·φωτίζω, f. ίσω, att. ιῶ :
1 éclairer, illuminer, Plut. M. 76b ; Spt. Neh. 8, 3 ||
2 éclaircir : βίᾳ διαφωτίσας τόπον, Plut. Cato ma. 20, ayant déblayé (litt. éclairci) la place par la force, s’étant fait jour à travers.
διαφωτίζω, erleuchten, Luc. Icarom. 21 ; übertr., ψυχήν, aufklären, Plut. prof. virt. sent. p. 243 ; auch βίᾳ διαφωτίσαι τόπον, d.i. mit Gewalt Platz nehmen, Plut. Cat. mai. 20.
διαφωτίζω
fut. Attic ιῶ
- to clear completely, Plut.