πεινητικός
πεινητικός, suffering from hunger
πειν-ητικός, ή, όν,
- suffering from hunger, Arist. EE 1222a36, Plu. QConv. 2.635e (Comp.):— later πειν-ᾱτικός, ib. Apophth.reg. 204d.
πεινητικός, ή, όν, affamé, famélique, Arstt. Nic. 2, 5, 5 ||
Cp. -ώτερος, Plut. M. 635d.
Étym. πεινάω.
πεινητικός, gewöhnlich Hunger habend, Hunger leidend, im Kompar., Plut. Symp. 2.2. S. πεινατικός.