πειθήμων
πειθήμων, persuaded, obedient
πειθ-ήμων, ον, gen. ονος,
- persuaded, obedient, Nonn. D. 24.171, 34.92, al.; μῦθος ib. 8.165.
- II persuading, convincing, φωνή Tryph. 456.
πειθήμων, ων, ον, gén. ονος :
1 pass. obéissant, docile à, dat. Anth. 2, 12 ; gén. Nonn. Jo. 4, 15 ||
2 act. qui persuade, Triphiod. 455.
Étym. πείθω.
πειθήμων, ονος, gehorsam, folgsam, τινί, Sp., wie NT ; Christod. 1.12 ; überredend, überzeugend, Tryphiod. 455.