πείνη

πείν-η, v. πεῖνα.

πείνη, ἡ, ion. u. ep. statt πεῖνα, Od. 15.407 ; doch auch im Attischen (s. oben), vgl. Pierson Moeris p. 184 u. Lobeck Phryn. p. 438, 499.

πείνη

ἡ.

Famine, scarcity Od. 15.407.

πείνη : hunger, famine, Od. 15.407†.