Πειθώ
Πειθώ, Peitho, Persuasion
Πειθώ, όος-οῦς (ἡ) Peithô :
1 fille d’Okéanos et de Téthys, Hés. O. 73, etc. ||
2 déesse de la persuasion ou de l’éloquence, Hdt. 8, 111 ; Eschl. Suppl. 1040, etc.
Étym. v. le préc.
Πειθώ (-ώ, -οῦς.)
- 1Persuasion, esp. that exercised by love. ποθεινὰ δʼ Ἑλλὰς αὐτὰν δονέοι μάστιγι Πειθοῦς i. e. because of her love for Jason P. 4.219 “κρυπταὶ κλαίδες ἐντὶ σοφᾶς Πειθοῦς ἱερᾶν φιλοτάτων” P. 9.39 πολύξεναι νεάνιδες, ἀμφίπολοι Πειθοῦς ἐν ἀφνειῷ Κορίνθῳ i. e. temple prostitutes of Aphrodite fr. 122. 2. ἐν δʼ ἄρα καὶ Τενέδῳ Πειθώ τʼ ἔναιεν καὶ Χάρις υἱὸν Ἁγησίλα fr. 123. 14.
Strong
*
1. Peitho, Persuasion (as a goddess).
2. persuasion: ἐν πειθοῖ (so Orig., Eus. and some cursives in I Co 2:4 for πειθός, q.v.).†