συγκόρυφος
συγκόρυφος, with the vertices joined
συγκόρῠφ-ος, ον,
- with the vertices joined, κῶνοι Arist. Pr. 912b18.
συγ·κόρυφος, ος, ον [ῠ] uni par le sommet, Arstt. Probl. 15, 11, 2.
Étym. σ. κορυφή.
συγκόρυφος, mit den Spitzen verbunden, κῶνοι Arist. Probl. 15.10.