σύγκραμα
σύγκραμα, mixture
σύγ-κρᾱμα, ατος, τό,
- mixture, Arist. Mir. 832b26, Plu. Fac.lun. 2.943e.
σύγκραμα, ατος (τὸ) [ᾱμ] mélange, Arstt. Mir. 33 ; Plut. M. 943c ; particul. vin trempé, Diosc.
Étym. συγκεράννυμι.
σύγκραμα, [ᾱ], τό, Mischung, Plut. u. a.Sp.