τροφαλίς

τροφαλ-ίς, ίδος, ἡ,

• fresh cheese, Eup. 277, Antiph. 49 (troch.); τροφαλίδα τυροῦ Σικελικὴν κατεδήδοκεν a piece of Sicilian cheese, Ar. V. 838, cf. Herm.Hist. 2; whence the joke, καλεῖ . . τὴν . . Τυρὼ τροφαλίδα Com.Adesp. 393; τ. ὀβολιαῖαι Arist. HA 522a31.—The form τρυφαλίς is common in later writers, as Luc. Lex. 13, Hdn.Gr. 2.18 (rejected in favour of τροφαλίς Id. 1.91), Hsch.; τὰς δέκα στρυʼ φαλιδας (sic cod. A, ν superscr. A1) τοῦ γάλακτος LXX 1 Ki. 17.18; a form τροφαλλίς occurs in codd. of Eust. 1535.22 (in citation of Com.Adesp. l.c.); Hsch. also cites τραφαλλίς, τραφαλλος. (From τρέφω I acc. to Hdn.Gr. 1.91, but the spelling τρυφ-, which he mentions, remains, unexplained: oxyt. acc. to Hdn.Gr. ll. cc., so that the accus. τρόφαλιν in Erot. s.v. τεθραμμένον must be an error.)

τροφαλίς, ίδος, ἡ, das Geronnene, frisch gemachter Käse, von τρέφειν γάλα, auch τυροῦ τροφαλίς, Ar. Vesp. 838, Antiphan. bei Ath. X.455f ; auch τροφαλλίς geschrieben, äol. τρυφαλίς, auch τραφαλός, τραφαλίς, vgl. B.A. 65.

τροφαλίς τροφᾱλίς, ίδος, ἡ, τρέφω I

• a piece of cheese, Ar.