ἀναπλαστικός
ἀναπλαστικός, imaginative
ἀνα-πλαστικός, ή, όν,
- imaginative, Porph. Sent. 38, Procl. in Ti. 1.320 D.
I
1 imaginativo
ἵνα τὰς ἀναπλαστικὰς ... ἐξορίσωμεν ἀπ' αὐτοῦ ἐπινοίας
2 que da forma imaginaria Leont.H.Monoph.M.86.1776A.
II adv. -ῶς de forma imaginaria, de modo ficticio Leont.H.Monoph.M.86.1776C.