ἀναστεναχίζω
ἀναστεναχίζω, to groan aloud
ἀνα-στενᾰχίζω,
- groan oft and loudly, wail aloud, Il. 10.9.
lamentarse
πυκίν' ἐν στήθεσσιν ἀναστενάχιζ'
παννυχίη δ' ἀλεγεινὸν ἀνεστενάχιζε γοῶσα Ἠώς
• c. ac. de pers. lamentar, llorar a
νύμφη νυμφίον
ἀνα·στεναχίζω (seul. prés.) [ᾰχ] c. le préc. Il. 10, 9.
ἀναστεναχίζω, nur praes., laut wehklagen, aufseufzen, Il. 10.9.
ἀναστεναχίζω
[ἀνα- 6.]
To groan aloud Il. 10.9.
ἀναστεναχίζω = ἀναστενάχω, ipf., Il. 10.9.
ἀναστεναχίζω
- to groan aloud, Il.