ἀνάστερος
ἀνάστερος, ον, poet. for ἄναστρος, Arat. 349, Man. 4.528.
no señalado por astros
χῶρον
ἀν·άστερος, ος, ον, sans étoiles, Arat. 228 ; Man. 4, 527.
Étym. ἀν-, ἀστήρ.
ἀνάστερος, sternenlos, Arat. 228 ; Man. 4.528.