ἀναστατόω
ἀναστατόω, to unsettle, upset
- unsettle, upset, [τὴν γῆν] LXX Da. 7.23; τὴν οἰκουμένην Act.Ap. 17.6, cf. 21.38, PMag.Par. 1.2244; of the mind, Ep.Gal. 5.12; ἀναστατοῖ με he upsets me, POxy. 119.10 (ii/iii A.D.); destroy, Asp. in EN 61.28; drive out, BGU 1079.20 (i A.D.):—Pass., ἀναστατωθῆναι Harp. s.v. ἀνεσκευάσατο: ἀναστατοῦ ἐς τὰ ὄρη Aq. Ps. 10(11).1.
I hacer temblar
γῆν
del tridente de Posidón
II
1 expulsar, echar
ἡμᾶς
ἐς τὰ ὄρη
2 destruir
τὴν πατρίδα
• en v. pas. ser desposeído, privado
τὸ ... ἐν τῷ βίῳ ἀναστατωθῆναι, τουτέστι τὸ ἀνασκευάσασθαι καὶ οἷον ἀπείπασθαι
III trastornar, causar problemas
με
ὑμᾶς
• trastornar, revolucionar
αὐτήν (τὴν γῆν)
τὴν οἰκουμένην
ὁ Αἰγύπτιος ὁ ... ἀναστατώσας
el egipcio revoltosoσελένη ... ἀναστατοῦσα πάντα βουλαῖς ἀστόχοις
Strong 387
†
to stir up, excite, unsettle: c. acc.;
(a) to tumult and sedition: Ac 17:6 21:38;
(b) by false teaching: Ga 5:12 (v. Milligan, NTD, 73 f.).†
- to unsettle, upset, NTest.