ἀναστάτωσις
ἀναστάτωσις, unsettling
ἀναστᾰτ-ωσις, εως, ἡ,
- unsettling, Heph.Astr. 2.32, Eust. 81.41.
- 2 destruction, Poll. 3.91.
1 destrucción
πόλεως
2 trastorno
οἰκειακὰς ... ἀηδίας καὶ ἀναστατώσεις ποιεῖ
(cierto astro)
ἀναστάτωσις, εως (ἡ) [τᾰ] action de troubler, de bouleverser, Rhét. 3, 596 W.
Étym. ἀναστατόω.
ἀναστάτωσις, ἡ, Aufwiegelung, Zerstörung, Poll. 3.91.