ἀνάστειος
ἀνάστειος, lacking in wit
ἀν-άστειος, ον,
- lacking in wit, Aristod. ap. Ath. 13.585b.
poco ingenioso Ath.585b.
ἀν·άστειος, ος, ον, rustique, grossier, Ath. 585b.
Étym. ἀν-, ἀστεῖος.
ἀνάστειος, nicht städtisch, nicht von seinen Sitten, Ath. XIII.585b.