Logeion | διαφαίνω

διαφαίνω,

show through, let a thing be seen through, τὴν λευκότητα δ. Arist. GA 735b20; Ἀὼς καλὸν διέφαινε πρόσωπον Theoc. 18.26; δ. τὰς ἑαυτῶν φύσεις Plb. 12.24.1.
- - 2 allow light to pass, Hero Aut. 27.1.
  - 3 convey (to the reader), κατασκευήν Phld. Po. 2.35.
- II Pass., show through, νεκύων δ. χῶρος showed clear of dead bodies, Il. 8.491; to be seen through a transparent substance, Hdt. 3.24; μέλαν τὸ μὴ διαφαινόμενον impervious to light, Arist. GA 780a34, cf. Pr. 936a8; λίθος διαφαινόμενος transparent stone, Agatharch. 82.
- - 2 to glow, to be red-hot, μοχλὸς διεφαίνετο αἰνῶς Od. 9.379.
  - 3 metaph., to be proved, show itself, ἐν πείρα τέλος -εται Pi. N. 3.71, cf. Th. 2.51; to be conspicuous, δυνάμει ταῦτα μέγιστα διεφάνη Id. 1.18; stand out, excel, πάνθʼ ἁπλῶς ἃ διαφαίνεται prob. in Phld. Po. 5.4.
- III intr., show light through, to be transparent, ἱμάτια -οντα Philem. 81; dawn, ἡμέρης -ούσης Hdt. 7.219, cf. 8.83: metaph., shine through, τὸ μεγαλοπρεπὲς διὰ τοῦ προσώπου διαφαίνει X. Mem. 3.10.5.
- - 2 πυρὰ διέφᾱνε (Dor. aor. 1) the pyre parted its flames, so as to allow a passage, Pi. P. 3.44 (v.l. -φαινε).

I intr. gener. en v. med.

1 ser transparente ὁ ἀήρ Hp.Flat.14, τὸ μέλαν τὸ μὴ διαφαινόμενον Arist.GA 780^a34, cf. Pr.936^a9, λίθος del topacio, Agatharch.82, del agua Σιμοῦντος ἔβλεψεν δίναν ἐς διαφαινομέναν Call.Lau.Pall.20

• tb. en v. act. ἱμάτια Philem.84

• abrir(se) un claro ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος en un paraje limpio donde aparecía un claro de cadáveres, Il.8.491, 10.199, καιομένα δ' αὐτῷ διέφαινε πυρά le abría un claro la pira ardiente Pi.P.3.44.

2 brillar, resplandecer διεφαίνετο δ' αἰνῶς de una rama de olivo incandescente Od.9.379, τάγε κνέφαος διαφαίνεται ὀξέα πάνταtodas lucen claramente a través de las tinieblas de las estrellas, Arat.472, tb. en v. act. διαφαίνειν ἐκεῖνον (τὸν ἥλιον) εἰκὸς ἦν Plu.2.929c (= Democr.A 89a)

• fig. sobresalir, resaltar π]άνθ' ... [ἃ] διαφαίνεται en una obra literaria, Phld.Po.5.7.25, c. gen. ταυτὶ γὰρ διαφαίνεται τοῦ ἀνδρός pues esto es precisamente lo que resalta de este hombre Philostr.VA 1.28, παιδὸς ὄντος αὐτοῦ διαφαίνεσθαι χάριεν ἦθος Plu.Alex.77, ὥσπερ ἀκτίνων αὐγαὶ τὰ Ἀττικὰ ὀνόματα διαφαίνεται τοῦ λόγου Philostr.VS 503, cf. 527, 623.

3 aparecer, mostrarse, revelarse ἐν δὲ πείρᾳ τέλος διαφαίνεται en la prueba se revela la perfección Pi.N.3.71, ἐν ... τῇ στήλῃ ἐνεὼν διαφαίνεται ὁ νέκυς Hdt.3.24, ἡ τῶν ψυχῶν ἐπιτηδειότης διαφαίνεται D.C.52.20.1, ἐπὶ σμικροῖσι νόος διαφαίνεται ἀνδρός AP 9.767 (Agath.), νισομένοισι μυχὸς διεφαίνετο Πόντου A.R.2.1246, οἱ μεγάλοιο Διὸς διεφαίνετο θυμός Q.S.8.354

• c. pred. δυνάμει γὰρ ταῦτα μέγιστα διεφάνη Th.1.18, σῶμά τε αὔταρκες ὂν οὐδὲ διεφάνη πρὸς αὐτό ningún cuerpo se mostró resistente ante ella (la peste), Th.2.51, νησῖδας ... μικρὰς διαφανείσας θεασάμενοι Plu.Luc.24, ἐρατὴ ... θεοῦ διεφαίνετο μορφή de Apolo AP 2.285 (Christod.), c. part. pred. (τὴν θάλασσαν) πορφυρίζουσαν διαφαίνεσθαι Arist.Mir.843^a26, οὐκ ἠρεμέων διαφαίνετο AP 2.26 (Christod.), c. adv. τὰ τοιαῦτα οὕτω διαφαίνεσθαι Luc.Herm.20, ἐν τῷ διαφαίνεσθαι ὅτι ... en el hecho obvio de que ... Eun.Hist.72.4

• tb. en v. act. διαφαινούσης ἡμέρης al despuntar el día Hdt.7.219, ἠώς τε διέφαινε Hdt.8.83, τῆς ὀμίχλης ἤδη διαφαινούσης Plb.18.22.2, fig. τὸ μεγαλοπρεπὲς ... διὰ τοῦ προσώπου ... διαφαίνει X.Mem.3.10.5, καθάπερ τὰ μὲν ὥρια διαφαίνοντα τοῦ ὕδατος como los frutos se dejan ver a través del agua Clem.Al.Strom.5.9.56.

II tr. en v. act.

1 mostrar πνεῦμα ... τὴν λευκότητα διαφαίνει Arist.GA 735^b20, ὅταν διαφαίνωσιν τὸν καρπόν las viñas, Thphr.CP 3.16.1, ἀὼς ... καλὸν διέφανε πρόσωπον Theoc.18.26, τὰς ἑαυτῶν φύσεις Plb.12.24.1, κα[τα]σκευήν Phld.Po.D fr.1.22, τὸ γεραρὸν ... τοῦ ἤθους Plu.Pomp.2, τὸν θυμὸν οὐ τεταπεινωμένον Plu.Mar.41, τὸ τῆς φύσεως μέγεθος Eun.Hist.50

• de palabras explicar τὸν ... μῦθον Plu.2.764a.

2 poner al rojo-blanco por incandescencia ἰπνοῦ ὄστρακα διαφήνας poniendo al rojo-blanco los tejuelos del horno Hp.Morb.2.47b, διαφαῖνον τὸ σιδήριον hierro al rojo-blanco Hp.Haem.6.

δια·φαίνω :

I tr. faire voir à travers, laisser entrevoir, acc. Arstt. G.A. 2, 2, 6 ; καλὸν πρόσωπον, Thcr. Idyl. 18, 26, son beau visage, en parl. de l’aurore ; fig. τὰς φύσεις, Pol. 12, 24, 1, laisser entrevoir leur nature, leur caractère, en parl. d’écrivains ||

II intr.

1 briller en s’écartant, en parl. de la flamme d’un bûcher, Pd. P. 2, 79 ||

2 se laisser entrevoir, se faire voir, se montrer, en parl. du jour : ἠὼς διέφαινε, Hdt. 8, 38 (cf. 9, 47) l’aurore commençait à paraître ; τῆς ἡμέρας διαφαινούσης, Pol. 18, 2, 5, le jour commençant à poindre ; fig. en parl. de choses abstraites, Xén. Mem. 3, 10, 5 ||

3 donner jour sur, s’ouvrir sur, éclairer, Héron Aut. 271, 272 ||

Moy. διαφαίνομαι (f. -φανοῦμαι ou -φανήσομαι)

1 se laisser voir entre : νεκύων, Il. 8, 491, entre les cadavres, en parl. de la terre ||

2 se laisser voir à travers (une substance transparente) Hdt. 3, 24 ; Arstt. G.A. 3, 5, 34 ||

3 briller, particul. brûler en jetant une lueur brillante, Od. 9, 379 ||

4 se montrer clairement, Pd. N. 3, 123 ; d’où être ou devenir évident, Thc. 4, 108 ||

5 briller, se distinguer entre tous, Thc. 1, 18.

δια-φαίνω, Dor. aor. διέφανα
1. act.
a. met acc., causat. doen verschijnen, laten schijnen, tonen: ἀώς ... καλὸν διέφανε πρόσωπον de dageraad liet haar fraaie gelaat schijnen Theocr. 18.26; διέφαινεν ... ἡ ἀκμὴ τὸ γεραρὸν καὶ τὸ βασιλικὸν τοῦ ἤθους zijn rijpe jeugd toonde het eerbiedwaardige en koninklijke van zijn karakter Plut. Pomp. 2.1.
b. intrans. stralen, zichtbaar zijn: διαφαινούσης ἡμέρης toen de dageraad gloorde Hdt. 7.219.1; τὸ μεγαλοπρεπές ... διὰ τοῦ προσώπου ... διαφαίνει waardigheid straalt van het gelaat af Xen. Mem. 3.10.5.
2. med.-pass., intrans.
a. verschijnen, zichtbaar zijn, met gen. door ... heen: νεκύων διεφαίνετο χῶρος de grond was zichtbaar tussen de lijken door Il. 10.199; abs.: ἐν ... τῇ στήλῃ ἐνεὼν διαφαίνεται ὁ νέκυς het lijk is goed zichtbaar in de zuil Hdt. 3.24.3; φασὶ παιδὸς ὄντος αὐτοῦ διαφαίνεσθαι χάριεν ἦθος men zegt dat toen hij jong was een aangenaam karakter zichtbaar was Plut. Alex. 77.8; met prep. bep.: διὰ λεπτῶν ... ὑμένων ὁ ἀήρ διαφαίνεται de lucht wordt zichtbaar door de dunne membranen heen Hp. Flat. 14; schitteren: διεφαίνετο δ’ αἰνῶς (de staak) verspreidde een felle gloed Od. 9.379; doorzichtig zijn.
b. overdr., met pred. bep. duidelijk ... zijn, ... blijken te zijn: δυνάμει γὰρ ταῦτα μέγιστα διεφάνη want (die steden) waren in kracht duidelijk de machtigste gebleken Thuc. 1.18.2.

διαφαίνω, (φαίνω), durchscheinen lassen ; τὰς ἑαυτῶν φύσεις Pol. 12.24.1 ; Theocr. 18.26 ; διαφαίνοντα ἱμάτια Philem. Cl.Alex. paedag. 2 p. 90 ; zeigen, ἀλκήν Plut. Thes. 6 ; sonst intr., wie das pass., τὸ μεγαλοπρεπὲς διὰ τῶν σχημάτων διαφαίνει Xen. Mem. 3.10.5 ; ἤδη διαφαινούσης τῆς ἡμέρης, als der Tag durchleuchtete, anbrach, Her. 7.219 ; ἠὼς διέφαινε 8.38, 8.47 ; vgl. Pol. 18.2.5 ; καιομένα διέφανε πυρά Pind. P. 3.44. – Pass., hindurchscheinen, sichtbar werden : Hom. Od. 9.379 vom glühenden Hebel διεφαίνετο δʼ αἰνῶς ; Il. 8.491, 10.199 ἐν καθαρῷ, ὅθι δὴ νεκύων διεφαίνετο χῶρος (πιπτόντων), wo durch oder zwischen den Toten hindurch sich eine (freie) Stelle zeigte ; – ἐν πείρᾳ τέλος διαφαίνεται Pind. P. 3.44, sich zeigen, Thuc. 1.19 u. Sp.

διαφαίνω

[δια- 1 10.]

In pass.

- 1
  To appear or be seen through.
  With genit.: ὅθι νεκύων διεφαίνετο χῶρος Il. 8.491 = Il. 10.199.
- 2
  To glow Od. 9.379.

διαφαίνω

- a shine apart: of a fire divide its light καιομένα δʼ αὐτῷ (= Ἀπόλλωνι) διέφαινε πυρά. (v.l. διέφανε· οἷον διάστημα τοῦ πυρὸς ἐγενήθη, ἕως ἂν ἐπιβὰς ὁ Ἀπόλλων ἀνέληται τὸν παῖδα. Σ.) P. 3.44
- b pass. met., be illuminated ἐν δὲ πείρᾳ τέλος διαφαίνεται ὧν τις ἐξοχώτερος γένηται N. 3.71

διαφαίνω fut. -φανῶ

- Ito shew through, let a thing be seen through, Theocr.
- IIPass., aor2 -εφάνην [ᾰ], to appear or shew through, νεκύων δ. χῶρος shewed clear of dead bodies, Il.; of things seen through a transparent substance, Hdt.
- - 2to glow, to be red-hot, Od.
  - 3metaph. to be proved, shew itself, Thuc.: to be conspicuous among others, Thuc.
- IIIabsol. in Act. to shew light through, to dawn, ἡμέρα, ἠὼς διέφαινε Hdt.: metaph. to shine through, Xen.

Menu

Word wheel

διαφαίνω

Saved

Recent