δυσεντερικός

δῠσεντερ-ικός, ή, όν,

afflicted with dysentery, Hp. Coac. 451, Arr. Epict. 2.21.22, Mnesith. ap. Orib. 4.4.4; liable to it, Plu. Virt. et vit. 2.101c; δ. πάθη Epicur. Fr. 138; τὰ δ. Dsc. 1.51.

medic.

1 de pers. que padece disentería, disentérico gener. subst. ὁ δ. Hp.Epid.1.19, 7.3, Coac.454, Mnesith.Cyz. en Orib.4.4.4, Dieuch.14.6, 16.34, Heras en Gal.12.941, Dsc.Eup.2.52, Plin.HN 12.32, Plu.2.101c, Arr.Epict.2.21.22, Gal.11.831.

2 propio de la disentería, disentérico πάθη Epicur.Fr.[52], Cic.Fam.7.26.1, cf. Gal.3.330, ἑλκώσεις Gal.12.179, διαθέσεις Gal.12.27, Philum. en Aët.9.33, σπ[άσματα SB 11856.14 (VI d.C.)

• neutr. subst. τὸ δ. disentería Hp.Prorrh.1.143, τὰ δυσεντερικά enfermedades disentéricas, disentería Hp.Coac.163, Dsc.Eup.2.56, Gal.13.288.

3 propenso a trastornos intestinales διάθεσις Vett.Val.386.30.

δυσεντερικός, ή, όν [ῠ]

1 qui concerne la dysenterie, Epic. (DL. 10, 22) ; Diosc. 1, 51 ; Plut. M. 1089e, etc. ||

2 atteint de dysenterie, Hpc. Epid. 3, 1086 ; Plut. M. 101c ; Arr. Epict. 2, 21, 22.

Étym. δυσεντερία.

δυσεντερικός -ή -όν [δυσεντερία] getroffen door dysenterie, dysenteriepatiënt.

δυσεντερικός, an der Ruhr leidend, Plut. u. Medic.

`/` `s`	Search
`←` `→`	Previous / next dictionary
`1` – `9`	Go to dictionary 1–9
`j` `k`	Next / previous word in the word wheel
`m`	Switch between Logeion and Morpho
`b`	Save or unsave this word
`Shift` `B`	Saved and recent words
`l`	Look up the selected word
`Esc`	Close suggestions or a panel
`?`	This list

Menu

Word wheel

Saved

Recent

Keyboard shortcuts