δυσπορέω
δυσπορέω, have a toilsome march
δυσπορ-έω,
- have a toilsome march, J. BJ 3.6.2.
atravesar con dificultad, tener una marcha penosa
ὡς μὴ ταλαιπωροῖτο δυσποροῦν τὸ στράτευμα
δυσπορέω-ῶ (part. prés. neutre -οῦν) marcher avec peine, Jos. B.J. 3, 62.
Étym. δύσπορος.
δυσπορέω, schwer marschieren, Jos.