δύσζωος
δύσζωος, wretched
δῠσ-ζωος, ον,
- wretched, βίοτος δ. AP 9.574.
miserable, que no es vida
βίοτος
δύσ·ζωος, ος, ον, qui mène une vie misérable, joint à κοὐ βίοτον (var. κἀβίοτον) Anth. 9, 574.
Étym. δ. ζωή.
δύσζωος, unglücklich lebend, βίοτος Ep.adesp. 653 (IX.574).
δύσζωος
δύσ-ζωος, ον
ζωή
- wretched, Anth.