κακορρημοσύνη
κακορρημοσύνη, evil-speaking
κᾰκο-ρρημοσύνη, ἡ,
- evil-speaking, Plb. 8.10.3; slander, Poll. 8.80.
κακορρημοσύνη, ης (ἡ) [ᾰ] langage grossier ou honteux, Pol. 8, 12, 3.
Étym. κακορρήμων.
κακορρημοσύνη, ἡ, Schmähung, Poll. 8.80 ; schlechte Rede, Pol. 8.12.3.