προσκύνησις
προσκύνησις, adoration, obeisance, a salam
Could not find προσκυνήσει in Logeion dictionaries.
προσκυνήσει Noun: feminine nominative dual, Noun: feminine vocative dual, Noun: feminine accusative dual, Noun: feminine dative singular of προσκύνησις
προσκυνήσει Verb: aorist active subjunctive 3rd singular, Verb: future middle indicative 2nd singular, Verb: future active indicative 3rd singular of προσκυνέω
προσκῠν-ησις, εως, ἡ,
- adoration, obeisance, Pl. Lg. 887e (pl.); τὰ βαρβαρικά, οἷον προσκυνήσεις Arist. Rh. 1361a36, cf. Phld. Piet. 69 (pl.), Plu. Alex. 54, Arr. An. 4.11.8; π. καὶ ἀσπασμός (in a petitionerʼs letter) PFlor. 296.57 (vi A.D.).
προσκύνησις, εως (ἡ) [ῠ] prosternation, adoration, Plat. Leg. 887e ; au plur. Arstt. Rhet. 1, 5, 9, etc.
Étym. προσκυνέω.
προσκύνησις, ἡ, das Verehren, Anbeten ; Plat. Legg. X.887e ; Plut. u. A.
προσκύνησις
from προσκῠνέω
προσκύνησις, εως,
- adoration, obeisance, a salam, Arist., Plut.