προσκύπτω
προσκύπτω, to stoop to
Could not find προσκύψασα in Logeion dictionaries.
προσκύψασα Verb: aorist active participle feminine nominative singular, Verb: aorist active participle feminine vocative singular of προσκύπτω
προσκύπτω,
- stoop to or over one, ὅταν . . προσκύψασα φιλήσῃ Ar. V. 608; ἔλεγεν ἄττα προσκεκῡφώς Pl. R. 449b; π. τινὶ πρὸς τὸ οὖς lean towards one and whisper in his ear, Id. Euthd. 275e; πρὸς τὸ οὖς cj. in Thphr. Char. 2.10; π. πρός τινα Ath. 5.181f; προσεκεκύφει τῇ γῇ Longin. Rh. p.180 H.
προσ·κύπτω, se pencher vers, Ar. Vesp. 608 ; Plat. Rsp. 449b ; avec πρός et l’acc. Plat. Euthyd. 275e ; Luc. Nec. 21 ; Ath. 181f.
προσκύπτω, sich wohin bücken, neigen ; προσκύψασα φιλήσῃ, Ar. Vesp. 608 ; ἔλεγεν ἄττα προσκεκυφώς, Plat. Rep. V.449b ; πρὸς τὸ οὖς, um ins Ohr zu flüstern, Euthyd. 275e ; vgl. Jacobs Ach.Tat. p. 849.
προσκύπτω
fut. ψω
perf. -κέκῡφα
- to stoop to or over one, Ar.; πρ. τινὶ τὸ οὖς to lean towards one and whisper in his ear, Plat.