συγκλητικός
συγκλητικός, of senatorial rank
Could not find συγκλητικὸν in Logeion dictionaries.
συγκλητικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of συγκλητικός
συγ-κλητικός, ή, όν,
- of senatorial rank, Lat. senatorius, D.S. 20.36, Plu. Galb. 9, Luc. Alex. 25, freq. in Inscrr., IG 3.677, etc.; of a woman, IGRom. 3.95 (Pontus); σ. οἰκίαι ib. 4.1404.16 (Smyrna, iii A.D.).
- II σ. μέλος summoning, Ael. VH 8.7.
συγκλητικός, ή, όν, de l’assemblée ; subst. ὁ σ. Plut. Galb. 9 ; Luc. Alex. 25, membre du sénat, sénateur ; à Rome, οἱ σ. DS. 20, 36, les sénateurs ; σ. δόγμα, DS. 2, 614, 629 L. Dind. sénatus-consulte.
Étym. σύγκλητος.
συγκλητικός, ή, όν, zusammenrufend ; – ὁ συγκλητικός, ein Ratsherr, Luc. Alex. 25 ; Plut. Aem. 38.
συγκλητικός, ή, όν
- of senatorial rank, Lat. senatorius, Plut. from σύγκλητος