Logeion | ἀπειλέω

ἀπειλέω (A), Elean ἀποϝηλέω,

keep away, ἀπὸ τῶ βωμῶ GDI 1159, cf. 1150; ἀπὸ μαντείας 1154:—Pass., ἐς ἀπορίην ἀπειληθείς or ἀπειλημένος brought into great straits, Hdt. 1.24, 2.141; ἐς ἀναγκαίην ἀπειλημένος Id. 8.109; ἀπειληθέντες ἐς στεινόν forced into narrow compass, Id. 9.34.
- II unroll, roll off, Hero Aut. 5.5.

ἀπειλέω (B), 3 dual impf. Act. ἀπειλήτην, Ep. for ἠπειλείτην, Od. 11.313: later Ep. pres. ἀπειλείω Musae. 122, Nonn. D. 20.204:—

hold out either in the way of promise or threat, and therefore:
- I sts. in good sense, promise, οὐδʼ ἠπείλησεν ἄνακτι . . ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην Il. 23.863, cf. 872; also, boast or brag, ὥς ποτʼ ἀπειλήσει 8.150; ἦ μὲν ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους Od. 8.383, cf. Jul. Or. 2.57a.
- II commonly in bad sense, threaten, in Hom. either abs., as Il. 2.665, Od. 21.368: or (more freq.) c. dat. pers., ib. 20.272, etc.: c. acc. cogn., αἶψα δʼ ἀναστὰς ἠπείλησεν μῦθον spake a threatening speech, Il. 1.388; ἀπειλὰς ἀ., v. ἀπειλή; δείνʼ ἀπειλήσων ἔπη E. Supp. 542: freq. with neut. Pron. or Adj., ἀ. τόγε θυμῷ Il. 15.212; ταῦτα, πολλὰ ἀ., Hdt. 7.18, 1.111, Th. 8.33, etc.; πύργοις ἀ. δεινά A. Th. 426; τοῦτʼ ἀπειλήσας ἔχεις S. OC 817.
- - 2 with acc. of the thing threatened, θάνατον ἀ. ὃς ἂν . . Hdt. 4.81; ξίφος Plu. Pomp. 47; ζημίας ἀ. κατά τινος Id. Cam. 39; ἠπείλησαν τοὺς ἄρχοντας threatened them with the prefects, Lib. Or. 47.7.
  - 3 dependent clauses were added in fut. inf., γέρας . . ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς Il. 1.161, cf. 15.179, Od. 11.313; σφέας . . ἀπείλεε ἐκτρίψειν Hdt. 6.37; ἀ. δράσειν τι E. Med. 287; ἀ. ἀποκτενεῖν Lys. 3.28: rarely in pres. inf., ἠπ. . . ἑλκέμεν Il. 9.682: after Hom. in aor. inf., X. Mem. 3.5.4, HG 5.4.7, Theoc. 24.16.
  - 4 ἀ. ὅτι . ., ὡς . ., Ar. Pl. 88, X. An. 5.5.22, etc.; ἀ. τινί, εἰ μή . . Id. Cyr. 4.5.12.
- III Pass., ἀπειλοῦμαι, of persons, to be terrified by threats, Id. Smp. 4.31.
- - 2 of things, τὰ ἀπειληθέντα, = ἀπειλαί, Pl. Lg. 823c.
- IV later in Med., with aor. 1 -ησάμην App. BC 3.29, Polyaen. 7.35.2: c. inf., forbid with threats, ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν Act.Ap. 4.17.

A en sent. físico

1 empujar, llevar ἀπὸ τῶ βωμῶ ἀποϜλέοιαν IO 10, cf. 13, ἀποϜλέοι κ' ἀπὸ μαντείας IO 4.7

• en v. pas. ἐς ἀπορίην Hdt.1.24, 2.141, ἐς ἀναγκαίην Hdt.8.109, ἐς στεινόν Hdt.9.34.

2 desenrollar αὕτη ἀπειλουμένη ἀπὸ τῆς ἐξελίκτρας Hero Aut.5.5.

B en sent. fig.

I en cont. no peyor.

1 c. inf. de fut. (cf. tb. II 3) prometer c. dat. ἠπείλησεν ἄνακτι ... ῥέξειν κλειτὴν ἑκατόμβην Il.23.863, 872, πολλὰ δ' ἀπείλει [ἐς Πυθὼ πέ]μψειν Call.Fr.18.6.

2 jactarse βητάρμονας εἶναι ἀρίστους Od.8.383, cf. Il.13.143

• abs. Τυδεΐδης ὑπ' ἐμεῖο φοβεύμενος ἵκετο νῆας, ὥς ποτ' ἀπειλήσει Il.8.150.

II en cont. peyor.

1 amenazar c. dat. τοι Il.1.181, ἧμιν Od.20.272, τῷ Θηραμένει Th.8.92, τοῖς στρατηγοῖς POxy.2182.5, 19 (II d.C.), αὐτῇ Ar.Nu.617, cf. Isoc.5.53, 10.26, Ar.Au.308

• c. ac. int. de palabras pronunciar palabras amenazadoras, lanzar amenazas ἀπειλαὶ ... τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον Il.13.220, cf. 16.201, μῦθον Il.1.388, ἔπη E.Supp.542, πύργοις δ' ἀ. δείν' A.Th.426, πόλλ' ἀπειλήσας Hdt.1.111, ταῦτα Hdt.7.18, τοῦτ' S.OC 817, δεινότατα ... ἐπῶν Ar.Lys.339, οὐκ ἀτέλεστον ἀπειλήσας Call.Del.87

• en v. med. mismo sent. en aor. ἀπειλησαμένου δὲ αὐτοῦ τῷ Καίσαρι App.BC 3.29.

2 amenazar con c. ac. int. no de palabras θάνατον Hdt.4.81, cf. Polyaen.7.35.2, ξίφη Plu.Pomp.47, ζημίας ... κατὰ τοῦ μὴ ὑπακούσαντος Plu.Cam.39, ἠπείλησαν τοὺς ἄρχοντας amenazaron con los prefectos Lib.Or.47.7

• c. dat. instrum. τισιν νόμοις Pl.Lg.783d, γόμφοισιν Tim.15.68

• abs. amenazar, Il.2.665, Th.8.84, Isoc.15.121

• en v. pas. τῶν ἀπειληθέντων las (leyes) acompañadas de sanciones Pl.Lg.823c.

3 c. inf. esp. de fut. y a veces tb. dat. amenazar con μοι γέρας ... ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς Il.1.161, cf. 15.179, Od.11.313, σφέας ... ἐκτρίψειν Hdt.6.37, τῷ ... ἀλαπαξέμεν Call.Dian.251, δράσειν τι E.Med.287, αὐτῷ ἀποκτενεῖν Lys.3.28, cf. Iul.Or.3.57a

• c. inf. de pres. ἑλκέμεν Il.9.682, c. inf. de aor., X.HG 5.4.7, Mem.3.5.4

• c. ὡς, ὅτι: μὴ ἀ. τοῖς Χίοις ... μὴ ἐπιβοηθήσειν Th.8.33, cf. Ar.Pl.88, X.An.5.5.22, τῷ πεμπομένῳ, εἰ μὴ ... X.Cyr.4.5.12, An.5.5.22

• abs. c. inf. ordenar con amenazas φαγεῖν βρέφος Theoc.24.16, cf. A.R.3.607

• en v. med. prohibir con amenazas ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν Act.Ap.4.17.

III en v. med. atemorizarse por amenazas, amedrentarse οὐκέτι δὲ ἀπειλοῦμαι X.Smp.4.31.
•Es probablemente en todas sus acepciones un compuesto de ἀπό y εἰλέω q.u. En ese caso ἀπειλή sería un derivado postverbal. Recientemente se ha sugerido un emparentamiento con toc. kälts ‘amenazar’.

1 ἀπ·ειλέω-ῶ (impf. ἠπείλουν, f. ἀπειλήσω, ao. ἠπείλησα, pf. ἠπείληκα) litt. repousser de l’assemblée, d’où :

1 repousser, acculer : ἐς στεινόν, Hdt. 9, 34, dans un étroit espace ; fig. ἐς ἀπορίην, Hdt. 1, 24 ; 2, 141 ; ἐς ἀναγκαίην, Hdt. 8, 109, acculer aux extrémités, à la nécessité ||

2 particul. repousser avec menace, menacer, Il. 2, 665 ; 7, 225 ; Od. 21, 368 ; Att. ; ἀπ. μῦθον, Il. 1, 388, lancer une parole de menace ; avec un pron. ou un adj. neutre : τοιαῦτ’ ἀπ. Eschl. Ag. 1422 ; τοῦτ’ ἀπ. Soph. O.C. 817 ; ἀπ. δεινά, Eschl. Sept. 426, faire de telles menaces, ces menaces, des menaces terribles ; τινὶ ἀπ. Il. 24, 453 ; Od. 20, 272, etc. ; Xén. Cyr. 6, 3, 27, etc. menacer qqn ; τινί τι ἀπ. Hdt. 4, 81 ; Plut. Pomp. 47 ; ou τι κατά τινος, Plut. Cam. 39, menacer qqn de qqe ch. ; avec l’inf. fut. Il. 1, 161, etc. ; Od. 11, 313, etc. ; Hdt. 6, 37 ; Thc. 8, 33 ; Eur. Med. 287 ; Ar. Eccl. 289 ; Lys. 98, 43 ; rar. avec l’inf. prés. Il. 9, 682 ; ou ao. Xén. Mem. 3, 5, 4, etc. ; Thcr. Idyl. 24, 16 ; avec ὅτι ou ὡς, Ar. Pl. 88 ; Xén. An. 5, 5, 22 ; avec εἰ μή : ἠπείλησεν αὐτῷ εἰ μὴ ἀπαγγέλλοι, Xén. Cyr. 4, 5, 12, il le menaça, s’il n’annonçait pas ; il lui enjoignit avec menace d’annoncer ; au pass. avec un suj. de pers. être menacé, Xén. Conv. 4, 31 ; avec un suj. de chose, être dit sous forme de menace, Plat. Leg. 823c ||

3 parler avec jactance, Il. 8, 150 ; d’où se vanter, Od. 8, 383 ||

4 promettre, avec l’inf. fut. Il. 23, 863, 872 ||

Moy. menacer, App. Civ. 3, 29 ; Polyen 7, 35 ; NT. Ap. 4, 17 ||

➳ Impf. ion. et épq. ἀπείλεον, Il. 13, 220 ; Hdt. 3, 77, etc. ; au duel ἀπειλήτην, Od. 11, 313.

Étym. ἀπό, εἴλη.

2 ἀπ·ειλέω-ῶ, dérouler (une corde ou un tissu) Héron Aut. 248.

Étym. ἀπό, εἰλέω.

ἀπ-ειλέω [1. εἰλέω] ptc. perf. pass. ἀπειλημένος, alleen med.-pass. in het nauw gedreven worden of raken: ἐς ἀναγκαίην ἀπειληθέντας in uiterste nood geraakt Hdt. 8.109.2.

2. ἀπειλέω [ἀπειλή] imperf. ἠπείλουν, ep. ἀπείλεον; aor. ἠπείλησα, ep. ἀπείλησα; perf. ἠπείληκα, ptc. pass. ἠπειλημένος
1. act.
a. dreigen, dreigementen uiten, met acc. v.h. inw. obj.: ἀ. δεινά vreselijke dreigementen uiten Aeschl. Sept. 426; ἀ. θάνατον met de dood dreigen Hdt. 4.81.5; ξίφη ἀ. met zwaarden dreigen Plut. Pomp. 47.5; met acc. en dat.: ἀπειλαὶ … τὰς Τρωσὶν ἀπείλεον de dreigementen die zij (Grieken) tegen de Trojanen geuit hadden Il. 13.220; pass.: τὰ ἀπειληθέντα de dreigementen Plat. Lg. 823c; met inf. fut.: γέρας … ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς jij dreigt het eergeschenk te zullen afpakken Il. 1.161; soms met inf. praes.: ἠπείλησεν … νῆας … ἅλαδ’ ἑλκέμεν hij heeft gedreigd de schepen naar zee te slepen Il. 9.682; met ὁτι- of ὡς-zin: ἠπείλησ’ ὅτι … βαδιοίμην ik dreigde dat ik zou gaan Aristoph. Pl. 88.
b. alleen Hom. verzekeren, zweren, met dat.: ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε en ik verzeker je nu het volgende Il. 1.181; met acc.: ἀπειλήσω τό γε θυμῷ dit meen ik van harte Il. 15.212; beloven, met dat. en AcI: οὐδ’ ἠπείλησεν ἄνακτι … ῥέξειν … ἑκατόμβην maar hij had niet beloofd aan de heerser (Apollo) een hecatombe te zullen offeren Il. 23.863; opscheppen, met AcI: ἀπείλησας βητάρμονας εἶναι ἀρίστους je ging er prat op dat jullie dansers de besten waren Od. 8.383; ook abs.
2. med. verbieden (om), met μή + inf.: ἀπειλησώμεθα αὐτοῖς μηκέτι λαλεῖν we moeten hen verbieden om nog te spreken NT Act. Ap. 4.17.

ἀπειλέω, (ἠπύω ? laut reden), ἀπειλήτην = ἠπει λείτην Od. 11.313, drohen, von Hom. an überall, absol., Il. 2.665, Od. 21.368 ; Plat. Phaed. 94d ; ὧδε γὰρ ἠπείλησε Il. 8.415 ; ἠπείλησεν μῦθον 1.385 ; ἀπειλήσω τό γε θυμῷ 15.212 ; τινί, Od. 20.272 ; ἀπειλήσω δέ τοι ὧδε Il. 1.181 ; Her. 3.77 ; öfter bei Plat. u. Folgdn ; ἀπειλάς τινι, Il. 13.220, 16.201 ; πύργοις δεινά Aesch. Spt. 411 ; ζημίας κατά τινος Plut., mit Strafen drohen, Cam. 2 ; θάνατον, den Tod androhen, Pomp. 62 ; τὰ ξίφη, mit den Schwertern, ib. 47 ; sonst folgt gew. inf. fut., Il. 1.161, Od. 11.313 u. Sp.; inf. praes. u. aor., Il. 9.682 ; Xen. Hell. 5.4.7 ; ὅτι, Ar. Plut. 88 ; Xen. An. 5.5.22, Cyr. 6.1.53 ; εἰ μή, 4.5.12. – Pass., durch Drohungen erschreckt werden, Xen. Symp. 4.31 ; μετὰ ζημίας Plat. Legg. VII.823c.
Med. bei Sp., z.B. NT, Polyaen. 7.35, = act.
Bei Hom. auch : prahlen, Il. 8.150, Od. 8.383 ; geloben, Il. 23.863, 872, s. Scholl. Ariston. 23.863 u. 9.682 ; vgl. Theocr. 24.16.

ἀπειλέω ², (s. εἴλω, εἰλέω), weg-, zusammendrängen, ἐς ἀπορίην u. εἰς στενὸν ἀπειληθείς, Her. 1.24, 9.35, in die Enge getrieben ; εἰς ἀναγκαίην ἀπειλημένος 8.109.

ἀπειλέω

[ἀπειλή.]

3 dual non-thematic impf. ἀπειλήτην Od. 11.313.

(ἐπ-.) To declare aloud.

Hence

- 1
  To vow, promise.
  With fut. infin.: ῥέξειν Il. 23.863, 872.
- 2
  To boast, vaunt Il. 8.150.
  
  With pres. infin.: βητάρμονας εἶναι ἀρίστους Od. 8.383.
  
  With fut. infin.: διελεύσεσθαι Il. 13.143. Cf. Od. 11.313.
- 3
  To threaten, menace.
  With dat.: ἀπειλήσω τοι Il. 1.181. Cf. Il. 2.665.
  
  With cognate acc.: μῦθον Il. 1.388.
  
  With dat. and this acc. Il. 13.220, Il. 16.201.
  
  With pres. infin.: ἑλκέμεν Il. 9.682.
  
  With fut. infin.: ἀφαιρήσεσθαι Il. 1.161. Cf. Il. 8.415, Il. 15.179, Il. 21.453.
  
  To threaten (an injury): ἀπειλήσω τό γε Il. 15.212.
  
  Absol. in aor. pple. ἀπειλήσας, with a threatening word or gesture: προσηύδα Il. 7.225. Cf. Il. 20.161, Il. 21.161, 452, Il. 23.184: Od. 21.368.
  
  With dat. Od. 20.272.

Number of occurrences in NT: 2
Strong 546

ἀπειλέω, -ῶ (ἀπειλή), [in LXX: Na 1:4 (גּער), Is 66:14 (זעם), Si 19:17, al.;]

to threaten: I Pe 2:23; mid., Ac 4:17 (v. MM, VGT, s.v., and cf. προσαπειλέω).†

ἀπειλέω , fut. -ήσω, ipf. du. ἀπειλήτην: threaten, menace; τινί, regularly foll. by fut. inf.; γέρας αὐτὸς ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς, Il. 1.161; freq. w. cognate acc., ἀπειλάς, Il. 16.201; μῦθον, Il. 1.388; less specifically, ‘boast,’ Il. 8.150 (foll. by εἶναι), Od. 8.383; ‘vow,’ ‘promise,’ Il. 23.863, 872.

ἀπειλέω

to force back; mostly in Pass., ἐς ἀπορίην ἀπειλημένος forced into great difficulties, Hdt.

ἀπειλέω ἀπειλή

to hold out either in the way of promise or threat:
- Iin good sense, to promise, ἠπείλησεν ἄνακτι ῥέξειν ἑκατόμβην Il.; ἠπείλησας εἶναι ἀρίστους didst profess that they were best, Od.
- IIcommonly in bad sense, to threaten, Lat. minari, absol. or c. dat. pers., Hom., etc.; c. acc. cogn., ἠπείλησεν μῦθον spake a threatening speech, Il.:—also in Mid., NTest.
- - 2c. acc. of the thing threatened, θάνατον ἀπ. τινι Hdt.
  - 3dependent clauses added in inf. fut., γέρας ἀφαιρήσεσθαι ἀπειλεῖς Il., etc.; Attic also in inf. aor.:—also ἀπ. ὅτι . ., ὡς . ., Attic
- IIIPass. ἀπειλοῦμαι, of persons, to be terrified by threats, Xen.

Menu

Word wheel

ἀπειλέω

Saved

Recent