ἰδιοφυής
ἰδιοφυής, of peculiar nature
ἰδῐο-φῠής, ές,
- of peculiar nature, Placit. 1.7.20; σάλπιγγες D.S. 5.30; τὰ ἰ., title of work by Archelaus, D.L. 2.17.
ἰδιο·φυής, ής, ές [ῐδ] d’une nature particulière, DS. 5, 30 ; Archél. (DL. 2, 17).
Étym. ἴδ. φύω.
ἰδιοφυής, ές, von eigentümlicher Beschaffenheit ; σάλπιγγες DS. 5.30 ; DL. 2.17.