dissido

…et invidi Scipionis initiis factis a P. Crasso et Appio Claudio tenent nihilo minus illis mortuis senatus alteram partem dissidentem a vobis auctore Metello et P. Mucio neque hunc, qui unus potest, concitatis sociis et nomine Latino…

M. Tullius Cicero, De Republica

…multi eius beneficio et misericordia liberati. talis igitur vir et civis opinione labi potest, voluntate a re publica dissidere nullo pacto potest. pacem volt M. Lepidus. praeclare, si talem potest efficere qualem nuper effecit ,…

Cicero, Philippicae

…. multa etiam nostra memoria, quae consulto praetereo, fuerunt in ea contentione ut popularis cupiditas a consilio principum dissideret. nunc iam nihil est quod populus a delectis principibusque dissentiat nec flagitat rem ullam neque novarum rerum est cupidus…

Cicero, pro Sestio

…est. licet concurrant omnes plebei philosophi sic enim i, qui a Platone et Socrate et ab ea familia dissident, appellandi videntur, non modo nihil umquam tam eleganter explicabunt, sed ne hoc quidem ipsum quam subtiliter conclusum…

M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes

…inventum historia sqq. ap. Romanos tres partes philosophi plebei qui a Platone et Socrate et ab ea familia dissident, cf. philosophorum vita discrepat a disciplina sqq. philosophorum libri Latini, libri de contemnenda gloria, de…

M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes

…intellectu est, quoniam utrique patefacta atque explicata sententia sua ad eundem exitum veniant, verbis eos, non re dissidere. Omninoque cum haec sit distinctio, ut quibusdam in rebus vere dici possit, cum hae causae antegressae sint…

M. Tullius Cicero, De Fato

…vilico, quem necassem iam verberibus, nisi iratus essem. Optime, inquit Scipio. Ergo Archytas iracundiam videlicet dissidentem a ratione seditionem quandam animi vere ducebat eam que consilio sedari volebat ; adde avaritiam, adde imperii, adde…

M. Tullius Cicero, De Republica

…idem inflammant adpetitione nimia, quam tum cupiditatem tum libidinem dicimus, inpotentiam quandam animi a temperantia et moderatione plurimum dissidentem. quae si quando adepta erit id quod ei fuerit concupitum, tum ecferetur alacritate, ut nihil ei constet…

M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes

…, bona appellare, quae autem contra, mala. Videsne igitur Zenonem tuum cum Aristone verbis concinere, re dissidere, cum Aristotele et illis re consentire, verbis discrepare cur igitur, cum de re conveniat, non malumus…

M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum

…hoc permagnum rei publicae malum est et quodam modo mihi praeter ceteros non rectum me in tantis rebus a Pompeio dissidere. Scr. in Formiano inter xiiii et x K. Iun. a. . CICERO ATTICO SAL .…

Cicero, Epistulae ad Atticum