tempero
tempero, to observe proper measure, be moderate, restrain oneself, forbear, abstain, be temperate, act temperately
BWL
to mix in poison in due proportion
to regulate the state with laws
to refrain from injustice
to be moderate in speech
Frieze-Dennison Vergil
Could not find temperabat in Logeion dictionaries.
temperabat Verb: imperfect active indicative 3rd singular of tempero
- I Act., to divide or proportion duly, mingle in due proportion; to combine or compound properly; to qualify, temper, etc. (class.; cf.: modifico, misceo).
- A Lit.: nec vero qui simplex esse debet, ex dissimilibus rebus misceri et temperari potest, Cic. Off. 3, 33, 119: qui (orbium motus) acuta cum gravibus temperans varios aequabiliter concentus efficit, id. Rep. 6, 18, 18: ea cum tria sumpsisset, unam in speciem temperavit, id. Univ. 7: tale quiddam esse animum, ut sit ex igni atque animā temperatum, id. N. D. 3, 14, 36: aes conflare et temperare, Plin. 7, 56, 57, § 197: ferrum, id. 34, 14, 41, § 145: herbas, Ov. F. 5, 402: acetum melle, Plin. 14, 17, 21, § 114: vinum, id. 29, 3, 11, § 50: pocula, to flavor, i.e. to fill, Hor. C. 1, 20, 11; id. Epod. 17, 80; Mart. 9, 12, 7: venenum, Suet. Ner. 2 fin.: unguentum, Plin. 13, 2, 2, § 18: collyrium, id. 27, 10, 59, § 83: colores, id. 2, 18, 16, § 79 et saep.: ejusdem solis tum accessus modici tum recessus et frigoris et caloris modum temperant, Cic. N. D. 2, 19, 49: Etesiarum flatu nimii temperantur calores, id. ib. 2, 53, 131; cf.: vitis solem umbra temperans, Plin. 17, 12, 18, § 91: quis aquam (i. e. balneum) temperet ignibus, who shall temper, i.e. warm, Hor. C. 3, 19, 6; so, balneum, Mart. 3, 25, 1: scatebrisque arentia temperat arva, i.e. waters, Verg. G. 1, 110; so, arva (Galesus), Claud. Cons. Prob. 260.—
- 2 Transf., to rule, regulate, govern, manage, arrange, order: rem publicam institutis et legibus, Cic. Tusc. 1, 1, 2; cf.: constituere et temperare civitates, id. Ac. 2 (Luc.), 1, 3: Lycurgus, qui Lacedaemoniorum rem publicam temperavit, id. Div. 1, 43, 96; cf.: qui (Juppiter) res hominum ac deorum, Qui mare ac terras variisque mundum Temperat horis, Hor. C. 1, 12, 16: terram, mare, urbes, etc. (corresp. to regere), id. ib. 3, 4, 45: mare, id. ib. 4, 12, 1: aequor, Verg. A. 1, 146: orbem, Ov. M. 1, 770; 15, 869: arces aetherias, id. ib. 15, 859: undas, id. ib. 12, 580: ratem, id. ib. 13, 366: solus id navigii genus temperans, Vell. 2, 107: omnia pretio temperata, id. 2, 60: senem delirum, Hor. S. 2, 5, 71: ora frenis, id. C. 1, 8, 7 et saep.: genius qui natale temperat astrum, id. Ep. 2, 2, 187: annum, id. ib. 1, 12, 16; Plin. 2, 6, 4, § 13: caeli fulgura, Cic. Leg. 8, 21: fortunam suo arbitrio, Petr. 137, 9.— Poet.: carmen impositis articulis, i.e. to tune, Prop. 2, 34 (3, 32), 80; cf.: testudinis aureae strepitum, Hor. C. 4, 3, 18: Musam pede Archilochi, id. Ep. 1, 19, 28 sq.: citharam nervis, i.e. to string, Ov. M. 10, 108.—
- B Trop.
- 1 To regulate, rule, etc.: non modice temperatam sed nimis meracam libertatem sitiens haurire, Cic. Rep. 1, 43, 96; cf.: cujus acerbitas morum immanitasque naturae ne vino quidem permixta temperari solet, id. Phil. 12, 11, 26: quod (genus) erit aequatum et temperatum ex tribus optimis rerum publicarum modis, id. Rep. 1, 45, 69; cf. id. ib. 2, 39, 65: ita in variā et perpetuā oratione hi (numeri) sunt inter se miscendi et temperandi, id. Or. 58, 197; so, joined with miscere, id. Off. 3, 33, 119 (on the contrary, opp. miscere, id. Rep. 2, 23, 42); cf.: at haec interdum temperanda et varianda sunt, id. Or. 29, 103; 18, 60; 52, 176: iracundiam cohibere, victoriam temperare, id. Marcell. 3, 8: amara lento Temperet risu, Hor. C. 2, 16, 27: annonam macelli quotannis temperandam censuit, to be regulated, i.e. fixed at moderate prices, Suet. Tib. 34: (Aeolus) Sceptra tenens mollitque animos et temperat iras, soothes, allays, Verg. A. 1, 57: sumptus, Ov. Am. 1, 3, 10: Mercurius temperat astra, Stat. Th. 1, 305.—
- 2 Se temperare ab aliquā re, to refrain from, abstain from, forbear, etc. (late Lat.): temperare se a rectorum suorum reprehensione, Greg. M. in Job, 25, 38 init.; 18, 3: ab utro se temperat, Aug. c. Faust. 6, 5 fin.; id. Trin. 3 prooem.
- II Neutr., to observe proper measure; to moderate or restrain one’s self; to forbear, abstain; to be moderate or temperate (class.; cf. moderor).
- A In gen., constr. with in aliquā re, alicui rei, ab aliquā re, a simple abl., an inf., or ne or quin with subj.
- α With in and abl.: jam istoc probior es, cum in amore temperes, Plaut. Ep. 1, 2, 8 (111): in multa temperarunt tribuni, Liv. 2, 52, 5; Sall. J. 85, 9.—
- β With dat.: linguae tempera, Plaut. Rud. 4, 7, 28 (1254); so, linguae, Liv. 28, 44, 18: linguae, Sen. Ira, 3, 6, 2: manibus, Liv. 2, 23, 9; 4, 3, 6; 32, 20, 3; Curt. 7, 2, 24: oculis, Liv. 21, 22, 7: irae, id. 33, 20, 7: victoriae, Sall. C. 11, 8: gulae, Plin. Ep. 2, 6, 5: lacrimis, Curt. 7, 2, 7.—
- γ With ab and abl.: temperare ab injuriā et maleficio, Caes. B. G. 1, 7: a maleficio, Auct. Her. 2, 19, 29: a lacrimis, Verg. A. 2, 8: precibus ducis mitigati ab excidio civitatis temperavere, Tac. H. 1, 63.—Rarely with sibi, etc.: cum sibi in contionibus credas a mendacio temperaturum? Auct. Her. 4, 18, 25: ne a necessariis quidem sibi rabies temperat, Sen. Clem. 1, 26, 4.—
- δ With abl. alone: lacrimis, Liv. 30, 20; Tac. A. 15, 16: a venatibus, Claud. III. Laud. Stil. 270: risu, Liv. 32, 34, 3: neque verbis adversus principem neque factis, Suet. Vit. Lucan.—
- ε With inf.: matronae Canorā hic voce suā tinnire temperent, Plaut. Poen. prol. 33: dormire, id. ib. 22: maledicere huic, id. ib. 5, 2, 76 (1036): tollere puerum, Enn. ap. Cic. Div. 1, 21, 42 (Trag. v. 67 Vahl.): exordiri rem novam, Gell. 4, 9, 5. —
- ζ With ne and subj.: quoi male faciundi est potestas, quom ne id faciat temperat, Plaut. Stich. 1, 2, 60 (117): quod in pluribus libris ne facerem temperavi, Lact. 4, 3, 5.—
- η With quin (post-Aug.): non temperante Tiberio quin premeret, Tac. A. 3, 67: ne sedato quidem tumultu temperare potuit, quin, etc., Suet. Claud. 41; id. Calig. 54: vix temperabat, quin diceret, Sen. Contr. 10, 1 (30), 7: Arruntius non temperavit, quin, etc., id. Ep. 114, 19.—
- b With sibi or animis (so not in Cicero): neque sibi homines feros temperaturos existimabat, quin, etc., Caes. B. G. 1, 33: vix sibi temperant quin, etc., Sen. Ben. 2, 29, 2; Vell. 1, 16, 1: usque mihi temperavi, dum perducerem eo rem, ut, etc., Planc. ap. Cic. Fam. 10, 7, 2: nequeo mihi temperare, quominus, etc., Plin. 18, 6, 8, § 41; 1, praef. § 30: non quivit temperare sibi in eo (signo), etc., id. 34, 8, 19, § 62; Plin. Ep. 6, 17, 1: vix temperavere animis, quin, etc., Liv. 5, 45, 7.—
- c Impers. pass.: aegre temperatum est, quin, etc., they with difficulty refrained, Liv. 32, 10, 8: nec temperatum manibus foret, ni, etc., id. 2, 23, 10: jam superfundenti se laetitiae vix temperatum est, id. 5, 7, 8: ab oppugnatione urbium temperatum, id. 7, 20, 9: a caedibus, id. 25, 25, 9.—
- B In partic., pregn., to forbear, abstain, or refrain from; to spare, be indulgent to any thing (cf.: parco, abstineo); constr. with dat. or ab: ut si cuiquam ullā in re umquam temperaverit, ut vos quoque ei temperetis, Cic. Verr. 2, 2, 6, § 17: superatis hostibus (shortly after, parcere), id. ib. 2, 2, 2, § 4: sociis, id. ib. 2, 1, 59, § 154: alicui in aliquā re, id. ib. 2, 2, 6, § 17: amicis, id. Balb. 27, 60: privignis, Hor. C. 3, 24, 18: ingenio suo, Quint. 10, 1, 98 al.: in quo ab sociis temperaverant, Liv. 6, 17, 8: ab his sacris, id. 39, 10, 9: quamvis a plerisque cibis singuli temperemus, Plin. Ep. 2, 5, 8; cf.: a mulso sibi temperare, Cels. 4, 31.—Impers. pass.: templis deum temperatum est, Liv. 1, 29, 6 Drak. N. cr.: nec ab ullo temperatum foret, id. 24, 31, 11.—Hence,
- A tempĕ-rans, antis, P. a., observing moderation, sober, moderate, temperate (syn.: modestus, abstinens): aut temperantem (dices), qui se in aliquā libidine continuerit, in aliquā effuderit? Cic. Par. 3, 1, 21: homo in omnibus vitae partibus moderatus ac temperans, etc., id. Font. 18, 40; so, homo, id. Att. 15, 1, 1.—Sup.: homo sanctissimus et temperantissimus, Cic. Font. 17, 38: principes graviores temperantioresque a cupidine imperii, refraining, abstaining, Liv. 26, 22, 14 Drak. N. cr.—With gen.: famae temperans, Ter. Phorm. 271: temperans gaudii seraeque laetitiae, Plin. Pan. 52, 5: potestatis temperantior, Tac. A. 13, 46.—Hence, adv.: tempĕranter, with moderation, moderately, Tac. A. 4, 33; 15, 29. — Comp., Cic. Att. 9, 2, A, 2.—Sup. seems not to occur.—
- B tempĕrātus, a, um, P. a. *
- 1 Duly arranged or prepared: prela, Cato R. R. 12.—
- 2 Limited, moderate, temperate.
- α Lit.: temperatae escae modicaeque potiones, Cic. Div. 1, 51, 115: regiones caeli neque aestuosae neque frigidae sed temperatae, Vitr. 1, 4; cf. Plin. 14, 2, 4, § 26.—Comp.: loca temperatiora, Caes. B. G. 5, 12: o temperatae dulce Formiae litus, Mart. 10, 30, 1: mitis ac temperatus annus, Col. 3, 20, 1; cf. in sup.: temperatissimum anni tempus, Varr. R. R. 2, 5, 14.—
- β Trop., of moral character, of speech, etc., moderate, sober, calm, steady, temperate: est autem ita temperatis moderatisque moribus, ut summa severitas summā cum humanitate jungatur, Cic. Fam. 12, 27: justi, temperati, sapientes, id. N. D. 3, 36, 87: in victoriā tem, peratior, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 15, 1: mens in bonis Ab insolenti temperata Laetitiā, Hor. C. 2, 3, 3: vim temperatam di provehunt In majus, id. ib. 3, 4, 66: animum temperatum virtutibus fuisse, Liv. 1, 18, 4: hoc multo fortius est ... illud temperatius, Sen. Ep. 18, 3: aequabile et temperatum orationis genus, Cic. Off. 1, 1, 3: oratio modica ac temperata, id. Or. 27, 95.—Comp.: temperatior oratio, Cic. de Or. 2, 53, 212.— Sup.: temperatissimi sanctissimique viri monumentum, Cic. Verr. 2, 4, 38, § 83. — Adv.: tempĕrātē, in due proportion, with moderation, moderately, temperately.
- a Lit.: tepebit, Cato R. R. 69, 2: arbores umoris temperate, parum terreni habentes, Vitr. 2, 9 med.—
- b Trop.: agere, Cic. Att. 12, 32, 1: temperatius scribere, id. ib. 13, 1, 1: temperatissime et castissime vivere, Aug. Mus. 6, 15.
I tr., ¶ 1 disposer convenablement les éléments dʼun tout, combiner (allier, mélanger, unir) dans de justes proportions : herbas Ov. F. 5, 402 ; colores Plin. 2, 79, faire une combinaison dʼherbes, de couleurs ; acuta cum gravibus Cic. Rep. 6, 18, combiner les sons aigus avec les graves, cf. Cic. Or. 99 ; ea cum tria sumpsisset, in unam speciem temperavit Cic. Tim. 22, ayant pris ces trois choses, il les allia en une seule essence ; (hi pedes) sunt inter se miscendi et temperandi Cic. Or. 197, (ces pieds) doivent être mêlés et combinés habilement entre eux, cf. Cic. Or. 103 || faire en combinant : venenum Suet. Nero 2, composer un poison ; vinum Plin. 29, 50, préparer un vin [médicament] ; [dʼoù, au pass.] ex igni atque anima temperatus Cic. Nat. 3, 36, formé de la combinaison harmonieuse du feu et de lʼair, cf. Cic. Off. 3, 119 ; Rep. 1, 69 ; sit permixta et temperata numeris (oratio) Cic. Or. 195, que la prose soit faite dʼun mélange et dʼune heureuse combinaison de pieds ¶ 2 organiser, régler : rem publicam Cic. Tusc. 1, 2, organiser un état politiquement, cf. Cic. Div. 1, 96 ; Ac. 2, 3 ; frigoris et caloris modum Cic. Nat. 2, 19, régler la distribution du froid et du chaud, cf. Cic. Or. 60 || diriger, gouverner : mare ac terras variisque mundum horis Hor. O. 1, 12, 15, gouverner la mer et les terres ainsi que lʼunivers par la diversité des saisons, cf. Hor. O. 3, 4, 45 ; 4, 12, 1 ; delirum senem Hor. S. 2, 5, 71, diriger à sa guise un vieillard en enfance ; Gallica lupatis ora frenis Hor. O. 1, 8, 6, dresser les chevaux gaulois au moyen de freins à pointes ¶ 3 modérer, tempérer, équilibrer, régulariser : aquam ignibus Hor. O. 3, 19, 6, tiédir lʼeau (modérer sa fraîcheur par le feu) ; etesiarum flatu nimii temperantur calores Cic. Nat. 2, 131, le souffle des vents étésiens modère les chaleurs excessives ; ea quæ speras Tulliæ meæ prudentia temperari posse Cic. Fam. 2, 15, 2, les points sur lesquels tu espères que la sagesse de ma chère Tullia peut apporter un tempérament || annonam Suet. Tib. 34, régulariser les cours du marché ; iras Virg. En. 1, 57, modérer les courroux || ferrum Plin. 34, 145, tremper le fer.
II intr., ¶ 1 garder la mesure, lʼéquilibre, être modéré : a) in aliqua re Pl. Epid. 111, garder la mesure en qqch. ; in multa Liv. 2, 52, 5, relativement à beaucoup de choses, cf. Sall. J. 85, 9 ; b) ab injuria Cæs. G. 1, 7, 5, se garder de lʼinjustice, sʼabstenir de lʼinjustice, cf. Her. 2, 29 ; Virg. En. 2, 8 ; Liv. 7, 20, 9 ; 25, 25, 9 ; 39, 10, 9 ; c) temperare avec ne Pl. St. 117, sʼabstenir de, [ou avec inf.] Pl. Pœn. 33, etc. ; d) non temperare quin Cic. Verr. 2, 4, 34, ne pas se retenir de, cf. Tac. Ann. 3, 67 ; Suet. Claud. 41, etc.; Sen. Ep. 114, 19 ; non temperare, quominus Plin. 18, 41, ne pas se retenir de ¶ 2 être modéré ; a) alicui, pour qqn, ménager qqn, épargner qqn : alicui in aliqua re Cic. Verr. 2, 2, 17, ménager qqn en qqch., cf. Cic. Verr. 2, 2, 4 ; 1, 154 ; Balbo 60 ; b) ab sociis Liv. 6, 17, 8, épargner les alliés ¶ 3 [avec dat.] maîtriser : a) sibi temperare ab aliqua re Her. 4, 25, se maîtriser sous le rapport de qqch., sʼabstenir de qqch. [ab aliquo Sen. Clem. 1, 26, 4, épargner qqn] ; sibi non temperare, quin Cæs. G. 1, 33, 4, ne pas se retenir de, cf. Sen. Ben. 2, 29, 2 ; vix temperavere animis, quin Liv. 5, 45, 7, ils eurent peine à se retenir de ; b) linguæ tempera Pl. Rud. 1254, tiens ta langue, cf. Liv. 28, 44, 18 ; victoriæ temperare Sall. C. 11, 7 ( Cic. *Marc. 8 ), être modéré dans la victoire ; vix lacrimis temperans Liv. 30, 20, 1, maîtrisant ses larmes avec peine ; iræ temperare Liv. 33, 20, 6 ; gulæ Plin. Min. Ep. 2, 6, 5 ; risu [= risui ] Liv. 32, 34, 3, maîtriser sa colère, sa gourmandise, son rire ; manibus Liv. 2, 23, 9, etc. ; Curt. 7, 5, 24, sʼabstenir de voies de fait ; oculis Liv. 21, 22, 7, sʼabstenir de regarder ; non temperamus imperiis, quominus illi auxilii egeant Liv. 3, 52, 9, nous ne mettons pas à notre exercice du pouvoir un frein suffisant pour quʼeux [le peuple] nʼaient pas besoin de secours [le secours des tribuns].
- 1. in de juiste verhouding mengen [vinum; herbas; venenum; colores]; ➤ aes conflare et ~;
- 2. op temperatuur brengen: (a) (iets kouds) verwarmen, (hand)warm maken [aquam ignibus; balneum]; (b) (iets heets) behoorlijk laten afkoelen [nimios calores];
- 3. (metaf.) behoorlijk regelen, ordenen, inrichten [rem publicam institutis; res hominum ac deorum (v. Jupiter)]; ➤ constituere et ~ civitates;
- 4. matigen, milder maken, verzachten, kalmeren, tot bedaren brengen, beteugelen [iras; aequor; victoriam de overwinning met mate benutten; benignitate imperium; amara risu]; (m. ab) weghouden van, bewaren voor [animum ab insolentia];
- 5. (poët.) goed leiden, besturen, regeren [ratem sturen; orbem];
- 6. (m. dat.) (a) met mate gebruiken, paal en perk stellen aan [irae; sermonibus; laetitiae; linguae; urbibus expugnandis afzien van]; (b) sparen, ontzien [sociis; hostibus superatis; templis]; II. intr.
- 1. maat houden, zich matigen, zich inhouden [in potestatibus; in amore];
- 2. (met of zonder sibi) zich ver houden van, zich onthouden van (m. ab; abl.) [ab oppugnatione; a lacrimis; a maleficio; a caedibus; risu]; (ook m. quin; quominus; inf.).
調和。減。鬆。安排。節制。監督。拘束。戒。sibi 自守。戒。— colores 配顔料。— desiderii poculum 配引私愛之藥。— ungues 修指甲。— arentia arva 澆乾田。— annonam 減糧價。— ei 停辱彼。— a lacrymis 禁淚。節哀。— aetati juvenum 敎養幼年人。— linguae 緘口。止言。— vino 戒酒。— ratem 行船。掌舵。— sumptus 節用。檢點支用。— aquam ignibus 温水。Templis deum temperatum est 未動各廟。\Temperint pro* Temperent.
Suggest a Translation
See an image
- tempus, to observe proper measure, be moderate, restrain oneself, forbear, abstain, be temperate, act temperately: in potestatibus, S.: in multā temperarunt tribuni, L.: linguae, L.: oculis, to keep from looking, L.: temperare oculis, refrain from tears, Cu.: risu (dat.), L.: victoriae, S.: nec nos temperamus imperiis, quo minus illi auxili egeant, L.: sibi, quin exirent, Cs.: vix temperavere animis, quin, etc., L.: temperare ab iniuria et maleficio, refrain, Cs.: a lacrimis, V.: tollere puerum: temperatum agere est, quin, etc., they with difficulty refrained, L.: nec temperatum manibus foret, ni, etc., L.—To forbear, abstain, refrain, spare, be indulgent: si cuiquam ullā in re umquam temperaverit: Privignis, H.: templis deum temperatum est, L.: in quo ab sociis temperaverant, L.—To divide duly, mingle in due proportion, combine suitably, compound properly, qualify, temper: ex dissimillimis rebus misceri et temperari: alqd ex igni atque animā temperatum: Pocula, to mix, i. e. fill, H.: Etesiarum flatu nimii temperantur calores: aquam (i. e. balneum) ignibus, i. e. warm, H.: scatebris arva, i. e. water, V.—To rule, regulate, govern, manage, arrange, order: rem p. institutis et legibus: aequor, V.: arces aetherias, O.: ora frenis, H.: testudinis aureae strepitum, H.: citharam nervis, i. e. to string, O.: temperata frumenti subvectio, facilitated, Ta.—Fig., to regulate, rule, control, govern, sway, moderate: cuius acerbitas morum ne vino quidem permixta temperari solet: haec interdum temperanda sunt: amara lento Temperet risu, H.: iras, soothe, V.: sumptūs, O.
-
…sub iugum missum, concedendum non putabat ; neque homines inimico animo, data facultate per provinciam itineris faciundi, temperaturos ab iniuria et maleficio existimabat. Tamen, ut spatium intercedere posset dum milites quos imperaverat convenirent, legatis respondit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…Rhenum transire et in Galliam magnam eorum multitudinem venire populo Romano periculosum videbat, neque sibi homines feros ac barbaros temperaturos existimabat quin, cum omnem Galliam occupavissent, ut ante Cimbri Teutonique fecissent, in provinciam exirent atque inde in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…victoriam adepti sunt, nihil reliqui victis fecere. Quippe secundae res sapientium animos fatigant ne illi corruptis moribus victoriae temperarent. Postquam divitiae honori esse coepere et eas gloria, imperium, potentia sequebatur, hebescere virtus, paupertas probro…
Sallust, Catilina
-
…Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ; celsa sedet Aeolus arce sceptra tenens, mollitque animos et temperat iras. Ni faciat, maria ac terras caelumque profundum quippe ferant rapidi secum verrantque per auras. Sed pater…
Vergil, Aeneid
-
…nate, tibi iuro, quod nos auditque videtque, hoc te, quem spectas, hoc te, qui temperat orbem, Sole satum. Si ficta loquor, neget ipse videndum se mihi, sitque oculis lux ista novissima…
Ovid, Metamorphoses
-
…viro videbantur, fortem non puto. iam si pudor, si modestia, si pudicitia, si uno verbo temperantia poenae aut infamiae metu coe rcebuntur, non sanctitate sua se tuebuntur, quod adulterium, quod stuprum, quae…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…fugienda est, quae necesse est cum aliqua cura res sibi contrarias aspernetur atque oderit, ut bonitas malitiam, temperantia libidinem, ignaviam fortitudo. itaque videas rebus iniustis iustos maxime dolere, imbellibus fortis, flagitiosis modestos. ergo…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…se aequarunt, studiose legas ; vis enim maior in illis dicendi, sed hoc quoque colendum est aequabile et temperatum orationis genus. Et id quidem nemini video Graecorum adhuc contigisse, ut idem utroque in genere elaboraret sequereturque et…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…autem in amplioribus, in utroque dactylus. Itaque in varia et perpetua oratione hi sunt inter se miscendi et temperandi. Sic minime animadvertetur delectationis aucupium et quadrandae orationis industria ; quae latebit eo magis, si et verborum et…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…complectar brevi, disseram pluribus. Is est enim eloquens, qui et humilia subtiliter et alta graviter et mediocria temperate potest dicere. Nemo is, inquies, umquam fuit. ne fuerit. Ego enim quid desiderem, non…
M. Tullius Cicero, Orator