πάντολμος
πάντολμος, all-daring, shameless
πάντολμος, ον,
- all-daring, shameless, φωτὶ παντόλμῳ φρένας A. Th. 671, cf. Ch. 430 (lyr.); ἔρωτες ib. 596 (lyr.); ὠμὰ καὶ π. E. IA 913 (troch.), cf. D.H. 4.28.
πάν·τολμος, ος, ον, d’une audace prête à tout, Eschl. Sept. 671, etc. ; Eur. I.A. 913, etc.
Étym. π. τόλμα.
πάντολμος, kühn zu Allem ; Aesch. Spt. 653, Ch. 423 ; Eur. I.A. 913 ; Pind. Ir. 5 ; sp.D., χεῖρες, Agath. 14 (V.218); auch Dion.Hal. 4.28.
πάντολμος
- 1all adventuring τὸ πάντολμον σθένος Ἡρακλέος ὑμνήσομεν; (πάνυ codd. Plutarchi) fr. 29. 4.
πάντολμος
πάν-τολμος, ον,
- all-daring, shameless, Aesch., Eur.