παντοπαθής
παντοπαθής, all-suffering
παντο-πᾰθής, ές,
- all-suffering, sens. obsc., AP 5.4 (Stat. Flacc.).
παντο·παθής, ής, ές [ᾰθ] qui souffre tout, en un sens obscène, Anth. 5, 5.
Étym. π. πάσχω.
παντοπαθής, ές, Alles leidend, Sp.; αἴσχεα, Stat. Flacc. 3 (V.5), wie Maneth. 5.283, im obszönen Sinne.