παντοπόρος
παντοπόρος, all-inventive
παντο-πόρος, ον,
- all-inventive, opp. ἄπορος, S. Ant. 360 (lyr.).
παντο·πόρος, ος, ον, industrieux pour tout, fécond en expédients, Soph. Ant. 360.
Étym. π. πόρος.
παντοπόρος, der sich überall zu helfen weiß, Soph. Ant. 356, Ggstz von ἄπορος.
παντοπόρος
παντο-πόρος, ον,
- all-inventive, opp. to ἄπορος, Soph.