παντονίκης
παντονίκης, all-conquering
παντο-νίκης [ῑ], ου, ὁ,
- all-conquering, D.C. 63.10.
παντο·νίκης, ου [ῑ] adj. m. vainqueur dans tous les combats, DC. 63, 10.
Étym. π. νικάω.
παντονίκης, ὁ, in Allem Sieger, DC. 63.10.